Afrika

Gleðilegt nýtt ár

2009-12-31T11:11:00.000Z

Volga kom í heimsókn um dagin með vinkonu sína, hana Sally. Þær voru hérna í 3 daga og mikið var gaman að hafa þær. Ég fór með þeim til Stellenboch, Somerset West og Franshouek. Volga var að koma málverkum í gallerí á þessa staði. Rosalega flott málverk sem öll gengu út. Gott fyrir hana. Við höfum verið ansi duglegir að sósalísera undanfarið. Það er búið að vera ansi mikið að gera hérna yfir hátíðarnar. Vorum fullbókað í jólamat og erum fullbókaðir í gamlárskvöld. Það er ekki auðvelt vegna þess að við erum orðnir svo fáliðaðir. Það bætist bara meiri vinna á okkur. Ég er meira að segja farinn að þjóna sem ég harðneitaði fyrst. Fannst það ansi erfitt til að byrja með en er orðinn nokkuð afslappaður með það núorðið.

Við erum búnir að fá nýjan fjölskyldumeðlim. Picasso, sem er kallaður Kassie. Hann er stór páfagaukur (African Grey), 8 ára og kjaftar mjög mikið. Er fljótur að læra ný orð og setningar. Hann er búinn að læra að gelta eins og Patsý, segja Welcome to the lodge, Bói sætur, Bói krútt. Hann er agalegur á morgnanna. Þá byrjar hann með sírenu, bíla alarm, blístrar, syngur og ég veit ekki hvað. Get ekki sett hann út fyrr en eftir morgunmat vegna þess að annars myndi hann vekja alla hótelgesti og nágranna. Annars er hann mjög skemmtilegur. Þau sem gáfu okkur hann eru vinir Jennýar og fuglinn var að gera þau vitlaus með hávaða. Þau voru með teppi yfir honum og sinntu honum ekki mikið. Það hafði gert hann frekar agressívan þannig að hann bítur ef einhver vogar sér að setja fingur inn í búrið. Hann var taminn og það var hægt að ganga með hann á öxlinni, en sökum þess hvað hann hefur verið afskiptur, þá er hann það ekki lengur. Bói er að vonast til þess að hann geti tamið hann aftur. Gæti verið vegna þess að hann er farinn að geta klórað honum á hnakkan og klappað honum án þess að hann bíti. Svona páfagaukar eru bara eins eigenda fuglar og verða oft mjög nánir honum. Held að Bóa komi til með að takast þetta með tímanum. Kassie hefur mjög gott hérna og er ánægður með alla athyglina sem hann fær frá okkur, staffinu og öllum gestunum. Jæja essgunar, verð að hlaupa, mikið að gera. Megi nýja árið færi ykkur meiri hamingju en 2009.

Jólagjöfin okkar í ár

2009-12-10T07:12:00.002Z

Við Bói gefum hvor öðrum ekki jólagjafir. Jólagjöfin okkar er að bjóða yngstu bekkjunum úr grunnskólanum í sund hjá okkur, pylsur, gos og ís. Það komu um það bil 130 börn í ár með börnum starfsfólksins okkar í tveimur hollum. Þetta er svakalega mikil upplifun fyrir krakkana. Mörg af þeim koma frá afar fátækum fjölskyldum og eiga varla í sig né á. Jólin eru erfiður tími fyrir þau vegna þess að það er lítið um peninga og oft matur af skornum skammti. Þess vegna er þetta eitthvað sem þau hlakka mikið til að koma til okkar. Bói klæddi sig upp í jólasveinabúning og sagði þeim sögur af íslensku jólasveinunum. Eigum eina bók á ensku sem heitir yulelads og þetta er vinsælasta bókin okkar. Krakkarnir eru heillaðir af myndunum og sögunum af Grýlu, Leppalúða, jólakettinum og jólasveinunum. Þetta var mjög gaman og falleg jólagjöf.

Við vorum svo með „þrif“ dag um daginn þar sem allt starfsfólkið fór í garða og málningar vinnu. Það var afkastað alveg ótrúlega miklu þennan dag og við enduðum svo á „braai“ (grilli). Allt starfsfólkið elskar þennan dag vegna þess að við erum að gera eitthvað allt annað en við gerum vanalega og svo endum við á að fá okkur bjór og skemmtum okkur vel.

Starfsmannamálin...... Ja, við erum búnir að vera án þvottakonu núna í nokkrar vikur, enda bara hvarf hún án þess að láta heyra í sér. Hún kom nú um daginn og lét okkur vita að hún væri alvarlega þunglynd og væri komin á lyf. Hún sagðist ekki vera hætt, en vildi bara ekki að allt starfsfólkið sæi hvað henni liði illa. Jæja, við erum komnir loksins með aðra þvottakonu þangað til Petro D kemur aftur. Vonum svo sannarlega að hún komi aftur vegna þess að hún er alger gullmoli. Viðgerðarmaðurinn var frá í rúmar tvær vikur. Hafði dottið í það og dottið og brotið rifbein. Blessaður kallinn, áfengi fer soldið illa með hann. Hann er yfirleitt orðinn blindfullur eftir bara einn bjór og það tekur hann langan tíma að ná því úr kerfinu. Það hefur nú komið þó nokkuð oft fyrir að hann mæti ekki vegna þess að hann sé fullur. Við höfum nú bara sætt okkur við það vegna þess að hann er svo hörkuduglegur þegar hann mætir. Það er að segja ef hann er ekki fullur þegar hann mætir. Þá sendum við hann heim. Hilca-Ann fékk að gista hér í einu hótelherberginu fyrir nokkru síðan. Tilgangurinn var að hún ætlaði að láta afmeyja sig. Merkilegt hvað hún getur verið opinská, sérstaklega við Bóa. Jæja það tókst nú heldur betur, enda er hún núna orðin ólétt. Hún er með góðan kærasta og mamma hennar (Louna) er í skýjunum, þannig að þetta er hið besta mál

Langir dagar og góðir gestir

2009-11-22T10:46:00.001Z

Hér hefur verið ansi mikið álag á okkur. Þvottakonan hefur ekki mætt í vinnu í nokkra daga og skapað auka álag á okkur, eins og það sé nú ekki óg fyrir. Hér þarf maður að ganga í öll störf, við erum eldabuskur, herbergisþernur, barþjónn, þvottakonur, uppvaskarar, garðyrkumenn, viðgerðarmenn o.s.frv. til viðbótar við okkur venjulegu störf. Erum eiginlega orðnir svolítið langþreyttir. Vonandi fer þetta nú að ganga betur þannig að við getum verið fullmannaðir af starfsfólki. Lokum líklega bara alveg á þriðjudaginn, til þess að ná að hlaða batteríin aftur.

Annars höfum við verið nokkuð duglegir að sósilera þrátt fyrir annríkið. Fórum í vikunni út að borða í hádegismat með Jenny og Brian. Mjög gaman eins og alltaf með þeim. Við fórum að veitingastað sem er tiltölulega nýr hérna og sem við höfum aldrei farið á og mikið assgoti var maturinn vondur. Eiginlega bara óætur. Vorum í mesta basli með að éta eitthvað af honum. Við höfum það fyrir reglu að kvarta aldrei á öðrum veitingarstöðum í bænum. Hælum matinn alltaf í hástert, sem var ansi erfitt. Afsökuðum okkur með að við hefður fengið stóran morgunverð og hefðum þess vegna ekki mikla matarlyst og báðum svo um „doggie bag“.

Hingað komu góðir gestir seinasta laugardag. Það voru landsmennir, þau Geir Gunnlaugson og Jónina kona hans. Það hafði verið mælt með okkur af fólki í Cape Town sem kemur hingað nokkuð reglulega. Geir og Jónina eru í fríi hér og enda svo bæði á einhverjum ráðstefnum hérna. Eru bæði prófessorar í háskólanum. Mjög skemmtilegt fólk. Við fórum til Doru (í fátæktarhverfinu hérna) í hádegismat í gær. Alltaf gaman að koma til Doru og það er mikil upplifum að koma til hennar. Hún sest alltaf með okkur og fær sér í glas með okkur og svo segir hún frá lífinu í hverfinu og sögur af fólkinu sínu.

Hér er allt við það sama.

2009-11-12T08:09:00.000Z

Við erum rétt að ná okkur eftir áfallið vegna innbrotsins sem kom mjög illa við peninga punginn okkar í miðri kreppu. Vorum með fund um daginn með starfsfólkinu þar sem við tilkynntum frekari niðurskurð. Nú eru þau nánast einungis að vinna um helgar. Við lögðum jafnframt til að þau skyldu fara að svipast um eftir annari vinnu. Við myndum skilja það ef þau fengu meiri vinnu annars staðar. Þau virtust taka þessu vel og mið skilning, en þetta er mikið áfall fyrir þau og fjölskyldu þeirra. Nú eru það einungis ég og Guðmundur sem höldum veitingstaðnum opnum með okkar eigin matseðli, sem er bara það sem okkur dettur í hug þá og þegar með það samt í huga að nýta allar birgðir okkar af mat. Er þreyttur núna, Vorum báðir bundinn í eldhúsinu meginhlutan í gær við undirbúning. Fékk smá pásu og svo var ég fastur við eldavélina frá 6 til 11 um kvöldið. Mikið að gera og það var á mörkunum að við hefðum það. Vinsælasti rétturinn á þessum kvöldum hefur verið íslenskar kjötbollur. Er búinn að ná að gera mjög gott kjötfars og það leggst mjög vel í fólkið hér. Það kláraðist eiginlega allt nema kjötbollurnar. Þurfti að sjóða meiri kartöflur fyrir seinasta borðið, lambið kláraðist, steikurnar kláruðust, Grænmetið kláraðist, þetta var semsagt allt mjög tæpt en gekk samt mjög vel. Allir í skýjunum yfir matnum, en djísus hvað maður er búinn eftir svona kvöld. Þetta bætist nefnilega ofan á allt annað sem maður þarf að gera hérna. Er samt ekki að kvarta, veitir ekki af hverri krónu sem kemur í kassann. Ætla að leggja til við Guðmund að við lokum í kvöld og förum út að borða. Veit ekki hvað það er langt síðan við höfum farið út að borða. Sjáum til. Nú þetta bréf er nú eiginlega orðið einskonar blogg. Kannski ég byrji aftur með bloggið

Jæja, ætli það sé ekki kominn tími á að blogga

2009-04-19T08:20:00.000Z

Vorum með tónleika í gær, Daniéle Pascal sem syngur a´la “Edit Piaff” lög. Hún er mjög þekkt í Suður Afríku og víðar. Voru hreint frábærir tónleikar. Izak viðgerðarmaðurinn mætti ekki enn eina ferðina, þannig að ég þurfti að bera stóla, borð og sólhlífar út í garð. Var algerlega úrvinda eftir allan þennan burð. Garðyrkju maðurinn labbaði út í seinustu viku og þvottakonan sagði upp líka. Við erum semsagt komnir niður í 10 starfsmenn sem við ætlum bara að láta duga. Bói kemur til með að sjá um þvottahúsið með aðstoð frá eldhússtaffinu og hann við komum báðir til með að sjá um garðinn með aðstoð frá Izak, það er að segja þegar hann er ekki fullur heima. Hann mætti reyndar fullur um daginn. Var sendur heim með viðvörun. Vil helst ekki missa hann vegna þess að þegar hann er edrú og mætir er hann frábær starfsmaður.

Anna (verkstjórinn) og Maríus (Bílstjórinn) voru bæði handtekin um daginn fyrir að rækta hass í garðinum hjá sér. Þurftu að dúsa í fangelsi tvær nætur um helgi þegar mikið var að gera hjá okkur. Bói gerði allt sem hægt var til að leysa hana út. Fékk meira að segja lækninn hérna til að skrifa vottorð, en allt kom fyrir ekki. Þegar hann fór svo að ná í hana, hittir hann Tracy (nágranni sem kemur oft hingað), en þá var verið að leysa hana úr haldi. Hún hafðir verið handtekin fyrir óeirðir. Hún býr við hliðina á “ríkinu” og á laugradögum er mikið af fólki að drekka fyrir utan ríkið með hávaða, drykkjulæti og mýgur svo í garðin hjá henni. Hún fór greinilega yfir strikið þar og var handtekin. Virðuleg kona með stórt byggingarfyrirtæki hér í bæ. Ja hérna, hefur löggan ekkert betra að gera hérna en að handtaka virðulegt fólk?

Hér labbaði inn enn einn íslendingurinn um daginn. Sigurlín, jógakennari í Hafnafirði. Hún er hér í löngu fríi með vinum sínum sem búa í Cape Town. Alltaf gaman að hitta landa. Við erum búnir að vera ansi duglegir að hitta SOS (Spontainious Organizing Socializing) klúbbinn sem er líka hluti af CRAFT (Can’t remember a fucking thing), sem eru Jenny, Brian, Marise og Neil ásamt nokkrum öðrum sem mæta þegar þau muna. Við sendum nú bara yfirleitt SMS og boðum til SOS fundar með stuttum fyrirvara, enda vitum við aldrei hvenær við getum tekið okkur smá frí til að sinna félagslífinu. Svo bara hittumst sem komumst einhverstaðar í mat eða drykki. Seinast bauð Bói öllum í mat hjá Jenny. Hún var með alltof mikinn mat í ískápnum sem hún þurfti að losna við. Svo var bara grillað og haft gaman.

Flottar myndir sem þú sendir Maggi. Sérstaklega bumbu myndirnar. Erum allir orðnir vel miðaldra og til hamingju strákar með hálfa áratuginn. Ég ætla ekki að halda upp á það. Förum í staðinn í burtu í smá frí. Ætlum upp til DeRust að heimsækja hana Volgu okkar. Hún hefur nú ekki haft það sérlega gott. Það réðst hundur á hana og beit hana ansi illa í handlegginn og hún var á spítala í nokkra daga. Svo datt hún og kjálkabraut sig og þurfti aftur að leggjast inn á spítala. Nokkrum dögum eftir að hún kom út datt hún aftur og tábrotnaði. Allt er það þegar þrennt er. Vonandi verður nú friður hjá henni fyrir fleiri áföllum.

Draumur og góð heimsókn

2009-02-11T07:49:00.002Z

Mig dreymdi að Jón Ásgeir kæmi hér og vantaði smá stuðning og skjól. Sem er jú alltaf sjálfsagt hjá okkur ef við getum. Ég sagði honum að hann þyrfti að gera svo vel að klippa sig. Gæti ekki verið hérna með þennan lubba og svo þyrfti hann að leggja sitt af mörkum, þ.e. þjóna, vera á barnum, en fyrst og fremst að koma vel fyrir og vera þægilegur við gestina. Enga stæla sem var svosem ekkert mál fyrir hann. Við höfum jú svo oft í gegnum tíðina hýst vini sem hafa verið á tímamótum í lífinu og þurft smá stuðning.

Um daginn komu hér tveir drengir (á besta aldri) sem höfðu séð íslenska fánan blakta við hún hér fyrir frman hótelið. Það voru þeir bræður Gulli og Daníel Thorarensenir, frá Selfossi. Daníel var að heimsækja Gulla bróir sinn sem býr í Hout Bay (Cape Town). Þeir voru að skoða hér gistiheimili sem er til sölu og höfðu áhuga á að kaupa það. Þeir voru hér í tvo daga og við skemmtum okkur konunglega saman. Jenny kom í heimsókn daginn sem þeir fóru. Hún var bara að koma til að staðfesta bókun sem hún hafði gert á veitingastaðnum okkar seinna um kvöldið. Þetta var afmælisdagur hennar og hún hafði boðið nokkrum vinum hingað í kvöldverð. Við fengum okkur að sjálfsögðu “Jenny poo” (G & T). Einn eftir annan. Um hálf sex leitið sló Bói í borðið og sagði Jenny sem var orðin vel tipsý að nú þyrfti hún að fara að koma sér heim og reyna að fríska sig upp fyrir kvöldið svo hún yrði nú ekki alveg á perunni þegar gestirnir hennar myndu mæta klukkustundu seinna. Systir hennar, Pamela var ekki par hrifin, enda hafði Jenný bara ætlað að skjótast í apótekið og staðfesta bókunina. Hún lætur stundum eins og hún sé mamma hennar og að Jenný sé óþekkur unglingur (sem hún reyndar er þrátt fyrir að vera 64 ára). Jennýy mætti svo klukkustundu seinna og tók á móti gestum sínum og það sá varla á henni að hún hafði setið að sumbli með okkur og Selfyssingunum í rúma 5 klst. Þeir lögðu ekki af stað fyrr en rétt fyrir sjö. Alltaf hressandi að fá landa í heimsókn, sérstaklega eins skemmtilega og þessa bræður.

Bóa Blogg

2009-01-18T08:26:00.001Z

Jæja kæru vinir og vandamenn ;

Gleðilega árið og allt það. Ætla að reyna að pota e-m fréttum af okkur halanegrum en gæti verið að endurtaka e-ð sem Villi eru orðin í órafjarlægð sem og allt sem þeim fylgir. Hér datt allt í dúnalogn föstudag fyrir viku, í raun eins slökkt væri á takka...ekkert borð á ressanum og við vorum komnir heim fyrir níu. Alveg ótrúlegt hvað við manneskjurnar erum mikil hópdýr. Áramót hafa alltaf borið með sér mannabreytingar hér og voru þessi engin undantekning. Þvottahúskonan er hætt eftir að hafa unnið hér síðan áður en við tókum við ( sagði henni upp...alltof löt og kjaftstór). Konustrákurinn sem vann hér sem þjónn var líka látinn fara. Höldum að hann hafi verið á “tikki”, sem er sniff eiturlyf en mjög skaðlegt fyrir heilann. Að lokum hætti svo einn kokkanna ( Ruwayda ) sem er mikil synd bæði fyrir okkur og hana. Hún er glæsileg stúlka og hefði átt bjarta framtíð fyrir sér... en hún gerðist Rastafarían ( Bob Marley Jamaica) og gat ekki lengur smakkað á matnum og virtist að öðruleiti vera heilaþveginn af vitleysunni – já, það eru öfgar hjá fleirum en Gunnari í Krossinum og vini okkar honum Ósama !

Sumarið hefur verið frekar óvenjulegt veðurfarslega ( gott fyrir minn smekk ) því það hefur ringt meir en venja er á þessum árstíma og ekki verið mjög margir 40 stiga dagar, það getur þó breytst, því febrúar er að venju heitasti mánuður ársins. Fórum í Jennípú í dag , en það er alltaf yndislegt. Tókum með okkur nýbakaðar kleinur ( Ég bakaði ) og þar eð ég er eins og stendur á “línunni” eins og Sossa vinkona kallar það sötraði ég heilsute en Villi og Jenný náðu að standa undir “ Pú “ nafninu með því að sötra á sínu venjubundna hvítvíni.

Nú er Laugardagskvöld og bara 3 borð á ressanum. Er búinn að marinera í sterku sinnepi 2 steikur fyrir okkur og reikna með að geta borðað heima upp úr 9 sem bara gerist ALDREI á laugardagskvöldi. Það er ekkert að gerst í sölumálum, ekki einu sinni spurst fyrir, þannig að maður innstillir sig bara á að vera hér næstu áramót líka, enda er svo sem ekkert langt í þau.... Jæja , finnst þetta bara vera orðið dágott af tölvuhöltum bloggara að vera. Vona að allir heima haldi (geð) heilsu í erfiðleikunum og munið að kúkahúmor reddar mörgu. Verið bjartsýn, Landinn hefur alltaf risið upp aftur og bara munið að bojkotta ALLT sem á stendur “ meid in Íngland “. Niður með helvítið hann Brán , Jón Ásgeir og þotuliðið. Lifið í Lukku en ekki í sultukrukku.

Cape Cobra drama

2009-01-05T08:30:00.000Z

Hér er búið að vera ansi mikið að gera. Mörg sein kvöld og orkan frkar lág hjá okkur báðum. Ákváðum að fá okkur smá frí og fara í hádegismat til Jenny. Við sátum þar í tvo tíma og þegar Jenny vara að fara að bera matinn loksins fram eftir ég veit ekki hversu marga drykki, ákvað ég að hringja og tékka á stöðunni á hótelinu. Carmen svaraði og var í uppnámi og sagði að löggan væri þar og það væri risa stór slanga í garðinum. Ég náttúrulega dreif mig á hótelið og það var allt í uppnámi. Fullt af bílum fyrir utan, löggan og tvær kellingar að hlaupa í burtu. Héldu að einhverjir hefði verið teknir í gíslingu, enda löggan með riffla. Allir að leita að slöngunni. Lucky hafði fundið hana fyrst þar sem hún var uppi á einu borðinu í garðinum með höfuðið uppi og hvæsandi á hundinn sem gellti á móti. Ungur drengur sem gisti hérna tók eftir þessu og lét Carmen vita sem hringdi strax á lögguna. Slangan sem var Cape Cobra og ein af hættulegri slöngum hérna, fór á miklum hraða úr einu tré í annað og endaði uppi á þakinu á herbergi 6. Jacky (ómögulegur þjónn sem ég rak svo örlítið seinna, meira um það hér á eftir) sá slönguna uppi á þakinu stóð og starði á hana án þess að láta neinn vita fyrr en ég spurði hann hvað hann væri eiginlega að gera. Þá benti hann mér á slönguna. Ég náði í stiga og upp klifruðu löggunar með rifflana. Þeir voru með rifflana í viðbragðstöðu eins og bestu glæpamynd. Náðu loksins færi og skutu, en hittu ekki í fyrstu umferð en náðu skoti í höfuðið á henni í öðru skoti. Hentu dauðu slöngunni niður á bílastæði sem var fullt af fólki og bílum (eins og á hallærisplani þegar ég var unglingur) Slangan sem var rúmur meter á lengd var ennþá að hreyfa sig. Eftir að ég var búin að hjálpa löggunum að koma niður af þakinu mundi ég allt í einu eftir því að það voru gestir í herbergi 6 og rauk til Carmen og spurði hana um gestina. Datt í hug að byssukúlan hefði farið í gegnum þakið og e.t.v drepið þau. Sem betur fer höfðu gestirnir farið í göngutúr. Konurnar tvær sem hlupu í burtu komu seinna að spyrja hvað hefði eiginlega verið í gangi og ég veit ekki hvað mikið af fólki kom að spyrja. Einn af gestunum spurði hvort það yrði einhver “special dinner” um kvöldið...... Þvílíkt drama.

Þegar allt róaðist, tók ég Jacky á tal. Hann er stelpustrákur og er búinn að vera að vinna hjá okkur sem þjónn í u.þ.b 5 vikur. Verið gersamlega ómögulegur allan tíman. Gefur ekki augnsamband, hvorki við gesti né okkur og brosir aldrei. Hann mætti einn dagin með varalit og naglalakkaður. Við báðum hann um að gjöra svo vel að þrífa varalitinn af sér. Persónulega var okkur sama, en það gæti truflað gesti. Honum var svo gefið aceton til að þrífa af sér naglalakkið og fyrirskipað að geyma það hérna. Ég alla vega þakkið honum fyrir tíman sem hann hefði unnið hérna, starfsfólkið okkar líkaði mjög vel við hann og okkur líka, en hann yrði seint góður þjónn, því miður, þetta væri orðið gott og óskaði honum alls hins besta. Fór svo aftur til Jennýar......

Gleðileg jól

2008-12-24T07:20:00.001Z

Hér er búið að vera ansi mikið að gera og verður mjög annríkt núna yfir hátíðarnar. Hér er þetta nefnilega ekki eins og heima. Hér fer fólk mikið út að borða og skemmta sér um jólin. 25 Desember er aðaldagurinn, Mjög margir fara út að borða í hádeginu með fjölskyldu og vinum. Við erum alltaf fullbókaðir þá. Louna er búin að vera í rúma viku að undirbúa matinn. Sérstaklega eftirréttina, mjög áríðandi að það séu hefðbundnir eftirréttir svos sem Mince pies, Christmas pudding, Truffle, brandy pudding svo eitthvað sé nefnt. Svo er náttúrlega fylltur kalkúnn og hamborgarahryggur í aðalrétti.

Jólagjöfin okkar til hvor annars í ár var að bjóða yngstu bekkjunum í skólanum að koma og leika sér í sundlauginn og fá svo pylsur, kók og ís. Bói fór í jólasveina búninginn og talaði við krakkan um tilgang jólanna og las sögur af íslensku jólasveinunum. Þarna voru margir krakkar sem voru með Gabríel í leikskóla þegar hann var hérna og einn af kennaranum mundi eftir honum og bað fyrir kveðju til hans. Kennarinn sagði að þetta skipti ótrúlega miklu máli fyrir börnin vegna þess að hátíðarna væru oft erfiður tími fyrir þau. Engir peningar til á heimilunum og lítill matur. Þess vegna hefðu verið miklar eftirvæntingar hjá þeim og ótrúlega gaman. Óskum ykkur öllum gleðilegra jóla og farsæls komandi árs. 2009 will be fine...

jólagjöfin okkar til hvor annars

2008-12-24T07:15:00.002Z

Flóð, enn eina ferðina

2008-11-16T12:45:00.001Z

Við tæmdum sundlaugina eina ferðina enn á mánudaginn og ætluðum að fara að mála hana. Byrjaði að rigna á þriðjudaginn eins og helt væri úr fötu. Það hélt áfram á miðvikudaginn og þá fórum við að grafa skurði fyrir vatnið til að komast í burtu. Bjuggum til varnargarða líka til að fyrirbyggja að vatnið kæmist inn. Við vorum upp alla nóttina með Maríus og Riaan að reyna að koma í veg fyrir skemmdir. Var ekki gaman. Allt á floti og lekar útum allt. Við neyddumst til að loka veitingarstaðnum, nei flytja hann í Galleríið og það var fullur ressi og mikið að gera þótt að fólk kæmist varla inn vegna þess að það var Á fyrir framan hótelið. Hér voru meira en 40 manns í þorpinu sem þurftu að yfirgefa heimilin sín. Við fórum með mat og drykki til þeirra vegna þess að þau höfðu ekkert. Fjögurra manna fjölskyldu var bjargað með þyrlu. Maðurinn kom í dag að biðja um ölmusu og fékk mat hjá okkur sem ætti að duga þeim í 3-4 daga.

Við áttum að vera með stóran hóp hérna á föstudeginum í gistingu og mat, en þau aflýstu. Sem betur fer eiginlega vegna þess að það var allt á floti hérna og sum herbergin ekki í lagi eftir leka og rafmagnsvandamál. Er búið að koma öllu í lag svona að mestu leiti, en við erum uppgefnir. Sundlaugin er orðin full aftur, svo mikið rigndi.

Búið að vera alvarlegt ástand víða hérna um svæðið. Mikil flóð og miklar skemmdir. Vegir og brýr farnar og mörgum hefur verið bjargað með bátum og þyrlum. Hús hafa skolast í burtu og almennt svakalegt ástand.

Sólin kom fram á föstudaginn og það við fórum strax í að pumpa vatni útúr garðinum og að koma öllu í eðliegt horf. Búið að vera talsvert að gera alla helgina og ég held að ég fari núna bara heim að hvíla mig. Blessi ykkur öll.

Búið að vera ömurlegir tímar hérna.

2008-10-07T13:25:00.001Z

Allt gengið á afturfótunum. Byrjaði með því að Louna varð lasin, fékk bronkítis og þurfti að vera frá vinnu í næstum því viku. Endilega þurfti þetta að gerast meðan Ruwayda (hinn kokkurinn) var í sumarfríi. Ég þurfti náttúrlega að fara í eldhúsið og aðstoða. Gekk reyndar ágætlega með stelpunum í eldhúsinu og við rúlluðum þessu upp. Land roverinn gaf upp öndina og viðgerðarmaðurinn hérna í Greyton eyddi næstum því mánuði íí að reyna að finna út hvað væri að honum. Gafst upp á endanum og við þurftum að láta draga hann til Somerset West þar sem hann er búinn sð vera í rúmar þrjár vikur. Þurfti að taka upp vélina og endurbyggja hana (hvað sem það nú þýðir) fyrir utan hvað þetta er dýrt og máttum ekki við auka útgjöldum enda hefur þessi vetur verið okkur mjög erfiður. Já það er kreppa hérna líka og það þýðir að fólk er að spara og sparar fyrst á því að fara út að borða og að gista á hótelum.

Vorum að fá eftirfarandi bréf rétt í þessu. Hef ekki hugmynd um hver þetta er, enda höfum við staðið í skilum við alla okkar birgja:
Hi guys,
Having heard of the economy in Iceland , I take it that you have been asked to repatriate SA investments ( serves you right for selecting the UK HIGH Street for your investments)
How can our best customer owe us some money, (no big deal but at the moment our office desperately need all payments on time) we are hanging on by the skin of our teeth.
Your urgent help is requested.
In anticipation of your understanding and kind response.
Thanks Cecil.
Já íslenska bankakreppan er að teygja arma sína hinga til Afríku......

BMW’inn bilaði á sama tíma. Rafmagnið í sætunum gaf sig og það var ekki hægt að fá bakið upp nema öðru megin. Ég þurfti að keyra þannig til Somerset West til að láta laga þetta. Hefði kostað hvítuna úr augunum að gera við þetta, en þeir gátu komið bakinu upp í eðlilega stöðu og tekið svo allar þessar rafmagnstillingar úr sambandi, þannig að BMW’nn er nú búinn að vera til friðs síðan.

Svo var það nýji þjóninn, hann Lucin. Ungur maður sem hafði enga reynslu en kom mjög vel fyrir og var fljótur að læra. Svo kom hann einn daginn of seint í vinnu í annarlegu ástandi. Var á einhverjum andskk dópi. Hann fékk alvarlega viðvörun. Fullyrti reyndar að þetta hefðu bara verið restar úr partýinu sem hann hafði verið í kvöldið áður. Veit ekki meir. Hann alla vegna tók sig á og stóð sig ágætlega, fyrir utan að koma full oft seint til vinnu. Endaði svo með því að hann bara hvarf alveg. Fór til Cape Town og hefur ekki sést síðan. Við erum búnir að vera að keyra þetta með einungis þrem þjónum þangað til í kvöld. Búið að vera skólafrí seinustu tvær vikur og brjálað að gera. Fatta eiginlega ekki hvernig við gátum þetta með einungis þrem þjónum og okkur, en það gekk allt saman vel. Núna eru skólarnir byrjaðir aftur og eins og alltaf dettur allt niður og sama eg ekkert að gera, Vorum með hótelið tómt seinustu helgi. Þetta gerist reyndar alltaf þegar skólarnir byrja aftur eftir frí og verður mjög rólegt í svona tvær vikur og svo byrjar það að pikka upp.

Svo var það hún Ruwayda sem er orðin svo mikill “rastafari” og grænmetisæta að hún getur ekki lengur smakkað á sósunum sem eru með einhverjum kjötkrafti í. Hún sagði upp, sagðist ekki geta unnið svona. Eftir nokkur samtöl við Bóa dró hún uppsögnina tilbaka. Bói sagði henni að hún væri að henda mjög góðum starfsframa, enda væri hún mjög góður kokkur og ætti eftir að verða frábær kokkur ef hún héldi áfram á þessari braut. Ég segi nú bara hjúkkit.

Veðrið er búið að vera ömurlegt líka seinustu tvo mánuði. Við byrjuðum að gera við sundlaugina fyrir u.þ.b. tveimur mánuðum, en höfum ekkert komist áfram með það sökum veðurs, of miklar rigningar og steypan nær aldrei að þorna. Lítur nú reyndar betur út með veðrið framundan. Svo hafa tæki verið að gefa sig í eldhúsin vegna þess hve rafmagnið er óstöðugt og endarlausar skammtanir. Það er þó ekki það versta, það versta er þegar spennan dettur niður og þá fara tækin okkar í klessu.

Svo er einn skolptankurinn búinn að vera stíflaður og það flæðir upp úr honum tvisvar í viku ef hann er ekki tæmdur þeim mun oftar. Já, við búum í sveitinni og það er ekkert skolpkerfi hérna. Hér þurfa allir að hafa tanka og láta tæma þá reglulega. Var verið að grafa upp við tankinn í dag og þá kom í ljós annar tankur sem við höfðum ekki hugmynd um að væri þarna. Vonandi er þetta bara einhver stífla og ekki of mikil útgjöld, búinn að fá nóg af þeim.

Nágranni frá helvíti hefur verið handtekinn og er í gæsluvarðhaldi þangað til dómurinn verði tekinn fyrir. Bíðum eftir að verða kvaddir fyrir dóm aftur í sjötta skipti. Ekki gaman. Kellingin hans er flutt inn hérna við hliðina með nýjan kærasta sem er nú ekki mikið skárri. Hann kom hérna í gær og sagðist vera að sækja skápa sem hún hafði gefið okkur. Kjaftæði, þau létu okkur fá tvo skápa upp í greiðlu fyrir gistingu og mat og aðallega bús. Ég svaraði honum, vísaði honum bara á dyr og sagði honum að hann væri ekki velkomin hér aftur. Hann fór með þvílíkum fúkkayrðum og hótunum að okkur stóð nú ekki á sama. Vona bara að þetta sé ekki upphafið að nýju drama. Já svona er þetta nú búið að vera leiðinlegt og alveg tekið mig úr stuði að blogga.

Jæja, best að snúa sér nú að einhverju jákvæðu. Við höfum verið með fullt af góðum uppákomum. Erum búnir að hafa nokkra tónleika í leikhúsinu okkar. Tónlistamenn úr bænum hafa troðið upp með hippakvöld tvisvar þar sem allir mættu í hippafötum. Voru mjög vel sóttir og mikið fjör. Svo vorum aðrir tónlistamenn með klassiska gítar sem voru með tónleika fyrir fullu húsi. Blues tónleikar næstu helgi og svo er “Rose Fair” að koma upp í lok mánaðarins þar sem við verðum með tvo tónleika. Opnum hátíðina með raggie tónleikum og svo endum við hátíðina á sunnudeginum með tónleikum Steve Newman og Jane Gaisford (vel þekkt í Suður Afríku).

Opnuðum nýja málverkasýningu seinustu helgi með Ken Law sem eftirlaunaþegi hérna og málar í frístundum. Var vel sótt og hann seldi alla vega þrjár myndir sem er ágætt. Svo verðum við með opnum á nýrri ljósmyndasýningu eftir Tertius Meintjes sem er mjög frægur leikari og rithöfundur sem hefur nú skapað sér nýja frama með ljósmyndum. Meiri upplýsiongar á www.tertius-gallery.com Já það er allt að gerast.

Ríkissjónvarpið (SABC2) var hérna á fimmtudaginn og tók upp tónleika í leikhúsinu okkar. Fáum væntanlega góða umfjöllun þar. Svo var útvarpið að taka viðtal við Louna á laugardaginn sem verður úrvarpað viku fyrir rósa hátíðina. Ríkisjónvarpið kemur svo til með að fjalla um Greyton næstu þrjár vikur fyrir hátíðina. Gott mál, veitir ekki af meiri umfjöllun um Greyton.

Viðtal við Louna

2008-08-19T10:21:00.001Z

Eftirfarandi viðtal birtist í bæjarblaðinu hérna:

Helena (Louna) Kroukamp, the head chef at Greyton Lodge has been working there for 25 years odd years serving locals and guests alike. To celebrate this occasion and her 50th birthday, the Lodge decided to take her on a memorable two-week trip to Iceland.

Louna began working at the Lodge 1984 when the owner, Leonard Glass, transformed what was then the old police station into a hotel. Having worked in Cape Town for four years, this was quite a departure for Louna, as she learned new skills and different country’s cuisines. She quickly became competent at vegetarian, Halaal and Mediterranean cooking.

The trip was Louna’s first abroad and her first plane trip. They stopped off in London for a fleeting visit but managed to squeeze in a sight-seeing trip to Buckingham Palace, the horse guards, and a bit of shopping in Oxford Street.

There was lots to see and old friends to visit in Iceland, as many of Boi and Villi’s friends and family had stayed at the Lodge over the years.

Louna says the highlight of her visit was a trip to the famous “Geysir” (all geysers in the world are named after this one) the geyser where hot water erupts out of the ground at regular intervals. She also met Iceland’s former president, Vigdis Finnbogadottir, who was the first female president elected in the world, (seen with Louna and Villi above) and had a memorable meal at “Humarhusid”, a well-known lobster restaurant.

Louna was interviewed by the Icelandic Broadcasting TV while cooking in the borrowed kitchen of one of Reykjavik’s finest restaurants. She was also interviewed by Gestgjafinn, the Icelandic ‘Eat Out’ magazine.

Asked what food she enjoyed, Louna mentioned in particular the many varieties of fish, cooked in different styles. On her last evening in Iceland the family and friends threw a party for her and Louna did most of the cooking in thanks to Villi and friends for their kind hospitality.

Myndir úr kveðjuveislunni

2008-08-18T06:44:00.002Z

Ása systir er búin að setja myndir úr kveðjuveislunni okkar á netið. Endilega skoðið þær:
http://picasaweb.google.com/asahildur/27JL2008

Nágrannar frá helvíti

2008-08-11T07:09:00.001Z

Fórum í vikunni til Caledon í dómstólinn, í fjórða skipti útaf nágrönnum frá helvíti. Já, það er ekki enn búið að dæma hann. Núna mætti hann loksins. Við biðum í drullukulda úti í porti tvo og hálfan tíma áður en við vorum kallaðir inn bara til að heyra að þessu sé frestað eina ferðina enn. Það virðist sem það sé búið að safna nokkrum málum saman á hann, vegna þess að það var fjöldinn allur af fólki þarna í vitnaleiðslu yfir honum. Biðin úti ekki þægileg vegna þess að þetta er lítið port og það var ekki þægilegt að sitja nálægt honum. Han var með eitthvað steratröll með sér sem var með tattóveraðan skalla. Steratröllið starði á okkur og elti okkur þegar við fórum út fyrir í smók. Bóa leist ekki á blikuna og var búinn að ímynda sér allt mögulegt eins og að væri búið að skera á dekkin á bílnum okkar, þeir myndu elta okkur þegar við keyrðum heim og þvinga okkur útaf veginum, kveikja í hótelinu og ég veit ekki hvað. Mér leist nú ekkert heldur á blikuna en reyndi bara að vera rólegur og láta þetta steratröll ekki hafa nein áhrif á mig. Svo náttúrulega gerðist ekki neitt. Þetta er samt áhyggjuefni vegna hótananna sem hann hafði við mig fyrir tveim árum síðan, sagðist hafa sambönd í undirheimunum og hann myndi sjá til þess að það yrði gengið frá okkur o.s.frv.

Hér er farið að hlýna og vorið er að skella á. Bói réð nýja garðyrkjumann sem byrjaði á föstudaginn. Hann kemur bara til með að vinna 2 daga, þannig að eitthvað komum við til með að þurfa að vinna í garðinum sem er bara fínt. Fyrsta skrefið til að rjúfa félagslega einangrun okkar var stigið í vikunni. Buðum Jenný og Lindu í mat. Vorum með baunasúpu og vöfflur. Bara einfaldan heimalagaðan mat. Þetta var mjög notalegt. Höfum ekki hitt Lindu í langan tíma, enda sagðist hún vera í svipuðum málum og við. Búin að vera mjög antisósjal allt seinasta ár eins og við, en væri núna að rjúfa þessa félagslegu einangrun sína. Þatta var mjög notarlegt kvöld hjá okkur og við ætlum að gera þetta alla vegna einu sinni í viku. Það er fullt af fólki hérna sem við höfum bara gott af að umgangast aðeins meira.

Erum lent

2008-07-31T14:46:00.000Z

Mikið var þetta nú æðisleg ferð heim. Louna er í skýjunum ennþá og ég er ekki viss hvort hún sé lent alveg. Hún bauð okkur í heimkomu partý til sín í gærkvöldi. Þar fengu allir gjafir og ég er viss um að allt þorpið hennar er komið með smink og varaliti til næsta áratugar. Hún gekk um með bala þar sem allir gátu fengið sér eitthvað smink. Takk elsku Anna fyrir að hafa reddað henni þessu og skilaðu þakklæti til heildsölunnar. Verð nú eiginlega að þakka Ásu systir sérstaklega fyrir hvað þú varst dugleg að fara með hana útum allt, Önnu Þ fyrir að hafa reddað öllu sminkinu og bjóða henni heim að elda sem birtist vonandi í Gestgjafanum, Önnu K fyrir að koma henni í sjónvarpið (tölum ekki meia um það), Dóru fyrir að redda hárinu á henni, Eddu Gardine fyrir að bjóða henni heim að snæða og í partý, Kalla kokk fyrir að bjóða okkur heim og fara með hana í göngutúr og síst en ekki minnst Kristalettunni fyrir gestrisni og höfingjaskap í öllu svo ég tali nú ekki um alla aðra sem buðu okkur heim og hittu okkur hér og þar. Og kærar þakkir allir sem gáfu henni gjafir og peninga. Nei nú verð ég að hætta, annars fer ég að gráta.

Nú er daglega lífið tekið við aftur. Veðrið er fínt, en náttúrlega ekki eins hlýtt og heima. Eyddi deginum í gær að taka til á barnum. Það var komið soldið rugl á hann en ekkert alvarlegt. Þau hafa staðið sig mjög vel hérna meðan ég var í burtu og sama sem ekkert uppsafnað sem beið mín.

Símanúmerið mitt heima

2008-07-13T13:50:00.003Z

Ég kem heim á þriðjudaginn rétt fyrir miðnætti. Verð með sama númer og seinast 894 2836. Sjáumst öll.......

Ég er á leiðinni..........

2008-07-10T07:41:00.000Z

Nú er heldur betur farið að styttast í að við Louna komum heim. Við leggjum af stað á mánudaginn og lendum seint á þriðjudagskvöldinu heima. Komum til með að eiga heilan dag í Londun sem við notum í útsýnisferð. Verðum eins og alvöru túristar og skoðum allt. Ekki að mig langi, en það verður mikil upplifun fyrir lounu sem hefur aldrei ferðast erlendis og ekki einu sinni á ævinni komið í flugvél. Hún er að springa af tilhlökkun og kvíða. Segist varla geta sofið. Bói er búinn að gera lista fyrir hana yfir hvað hún á að taka með sér svo hún sé nú ekki með 14 “outfit” með sér. Það eru til þvottavélar á klakanum!

Hér hefur gengið ágætlega að hafa lokað þrjú kvöld í viku. Höfum nú samt verið sveiganlegir og ef við höfum haft gesti hjá okkur, eða bara haft á tilfinningunni að það yrði eitthvað að gera þá höfum við opnað. Við fórum með allt staffið í smá ferðalag. Fórum til Oewerzicht sem er bara nokkra km fyrir utan Greyton. Áttum góða kvöldstund með grilli og svo gistum við nóttina. Mjög gaman, myndin hér að neðan var tekin þar. Þetta var óvænt uppákoma sem Bói og Petro D höfðu ákveðið. Það var bundið fyrir augun á henni og hún var klædd upp í íslenskan fatnað.

Við vorum með starfsmannasjóð sem við höfum borgað í og staffið kaus sér nefnd sem átti að skipuleggja eitthvað ferðalag. Gekk ágætlega þangað til núna. Sumir vildu bara fá greitt út og höfðu engan áhuga eða komust ekki einhverra hluta vegna. Nefndi endaði á að skipuleggja ferð í verslunarmiðstöð þar sem þau ætluðu að eyða deginum. Sumir ætluðu að fara að heimsækja fjölskyldu eða vini og þetta stefndi allt í að þetta væri ekkert sem þau myndu gera saman, heldur öll í sitt hvoru lagi. Það var aldrei tilgangurinn með þessum sjóði. Eftir miklar pælingar ákváðum við að leggja niður lýðræðið og koma á einræði. Þ.e.a.s við ákveðum héðan í frá hvað á að gera og hvert á að fara og borgum fyrir 2-3 ferðir á ári úr eigin vasa og sjóðurinn lagður niður. Það datt allt í dúnalogn og allir voru sáttir. Merkilegt! Það var svo mikið nöldur og vesen út af þessum sjóð og þau gátu aldrei verið sammála um hvað ætti að gera. Núna er þeim bara tilkynnt og ef eihverjir vilja ekki koma með eða komast ekki, þá er það bara þeirra mál.

Jæja essgunar, sé ykkur í næstu viku. Við komum til með að gista hjá Kristjáni (Humarhúsinu) þannig að þið getið ná í mig í gegnum hann. Ég set inn símanúmerið mitt seinna ef ég finn íslenska sim kortið okkar.

Louna er á leiðinni

2008-07-10T07:11:00.001Z

Louna komin í íslenska lopapeysu og til í að koma heim með mér.

nýjustu fréttir

2008-06-01T10:30:00.002Z

Nýjustu fréttir í dag af okkur eru í Fréttablaðinu, bls 44. Hamingju óskir allir sjómenn. Gummi rauði og Anna Lilja eru núna í heimsókn hjá okkur. Sótti þau til Höfðaborgar í gær og þau verða hérna fram á fimmtudag. Fer með þau í hvalaskoðunarferð til Hermanus á morgun og svo í safarí á þriðjudaginn. Ekki að ég hafi svosem gaman af þessu safari dóti. Búinn að fara svo oft. Þetta er svona eins og íslendingar fara alltaf með útlendinga gullna hringinn, gvöð hvað ég var alla vegna búinn að fá nóg af honum.

Var búinn að bóka flug fyrir okkur Louna 11 júní, en þá kom í ljós að hún þarf visa og það tekur rúman hálfan mánuð að fá það þegar hún er búin að útvega öll gögn sem þarf, s.s. ættartré..... Djísus kræst hvað er eiginlega að þeim. Ekki þurftum við neitt þegar við komum hingað. Hefur eitthvað með þetta Schengen dæmi að gera. Reikna með að koma um miðjan Júlí í staðinn ef mér tekst að breyta flugmiðanum. Svakalegt að heyra um þessa jarðskjálfta. Eruð þið búin að jafna ykkur?

Ákvarðanir teknar

2008-05-14T09:43:00.002Z

Já það er kominn mánuður, en er það ekki að verða standardinn á þessu lélega bloggi?

Never mind. Hér er búið að vera óveður og Greyton komst enn og aftur á forsíðuna á Cape Times (SA mogginn) Voru miklir vindar hér, já meiri en þeir gerast á Kjalarnesi. Tré brotnuðu, þök fuku, eldar herjuðu, bændabýli brunnu og fólk þurfti að fara í ána til að bjarga sér meðan eldurinn fór hjá. Sem betur fer skemmdist ekkert hér nema girðinging féll (til nágranna frá helvíti sem betur fer hafa ekki komið hingað á annað ár) og nokkur tré brotnuðu. Meðan allt þetta gekk á, náði ég að reka einn þjón, Roseline, synd vegna þess að hún er góð, en hún var búin að vera erfið og með kjaft og stæla. Ég stóð hana að því að stara á tóma diska í eldhúsinu að bíða eftir að Louna setti mat á þá fyrir gesti og á meðan þurfti ég að sinna gestum sem er það sem ég fíla sýst (er ypsilon í þessu?) Hún svaraði mér fullum hálsi og ég sagði henni að kokkarnir hringdu bjöllu þegar maturinn væri til og hún þyrfti ekki að horfa á diskana. Ég sagði henni að ef henni líkaði ekki reglurnar hérna, þá vissi hún hvar hurðin væri. Hún gekk út þá og þegar og eiginlega erum við báðir fegnir þrátt fyrir að það sé eftirsjá í henni.

Við fórum aftur í sumarbústaðarferð um daginn. Fórum á Oewerzicht sem er vínbúgarður hérna rétt fyrir utan Greyton (svo ég gæti keyrt inn og gert upp kassan og tékkað á e-mail) Þar tókum við ákvarðanir, kominn tími til, enda erum við ekki að verða ríkir á þessum reksti. Ákváðum að loka alla vegna þrjá daga í viku. Hafa samt opið, en bara með okkur og einum þjóni ásamt kannski einum aðstoðarkokki og loka svo um kvöldið, enda mjög lítið að gera. Nýr staður opnaði fyrir nokkrum vikum og hefur náð að stela aðeins frá okkur. Gerist alltaf, en við höfum séð þá koma fara þessi 4 ár sem við höfum verið hérna. Sumir hafa meira að segja haft fleiri en 3 eigendur´á þessum tíma. Erum enn að vinna í því hvernig við gerum þetta nákvæmlega vegna þess að við viljum ekki missa gott starfsfólk. Meira um það seinna.

Takk öll fyrir góðar kveðjur - Villi

Ps. Ég skal ýta þessu að Guðmundi, en það verður ekki auðvelt. Hann nefnilega þykist ekki kunna á tölvur og heldur því fram að hann sé með tölvufælni. Getur samt alveg skrifað tölvupósta og fleira......

Jæja þá

2008-04-14T07:26:00.002Z

Löngu kominn tími á nýtt blogg. Takk fyrir allar kvartanirnar... hjálpa samt. Sossa og Óli ásamt Valgerði og Hjálmari voru hérna í rúma viku og við enduðum svo á því að fara til Cape Town og vera með þeim seinasta kvöldið þar. Það var æðislegt að hafa þau hérna, mikið hlegið og mikið gaman. Það var glamrað á píanóið fram eftir kvöldum og sungið og trallað. Þau gáfu okkur mikla orku. Þau gáfu fátækasta skólanum hérna ca 60 íþróttabúninga frá Knattspyrnufélagi Keflavíkur. Það var hátíðleg athöfn þegar við mættum þar og skólastjórinn kallaði strax í nokkra drengi sem voru settir í búninga fyrir myndartöku. Þvílík hamingja hjá þeim. Það eru oft litlir hlutir sem breyta svo miklu. Íþróttagallar sem eru orðnir úreltir á Íslandi eru hérna heitari en allt sem er heitt og sköpuðu mikla gleði. Komust meira að segja í blaðið hérna, enda er það ekki á hverjum degi sem fátækasta skólanum er gefið eitthvað frá fólki hinum megin á hnettinum sem er svo verðmætt fyrir þau. Takk Sossa, Óli, Hjálmar og Valgerður, þau eiga eftir að muna eftir þessu. (Ps. Charlene Kinkadi sendir kveðju til ykkar)

Við fórum svo til Suurbrak bara við tveir einir eftir að þau voru farin. Vorum í tvær nætur í litlum (jæja frekar stórum) sumarbústað sem minnir mikið á Heiðarhvamm þar sem við vorum svo oft nótt og nótt áður en við fluttum hingað. Ekkert rafmagn en samt gas þannig að við höfðum ískáp og eldavél. Svo var grillað og borðaður bara góður matur og farið snemma að sofa, enda ekkert ljós og ekki einu sinni hægt að lesa. Þetta voru æðislegir tveir dagar.

Við tókum ákvörðum um að gera þetta alla vegna einu sinni í mánuði héðan í frá.. Þurfum að gera þetta en það er ekki alltaf auðvelt þegar við erum komnir með tvo hunda. Þessi eina nótt sem við fórum til Cape Town, þá skildum við þá eftir hérna vegna þess að Anna og hennar fjölskylda gisti hérna og gátu séð um þá. Þeir strækuðu báðir á að fara heim með henni, þrátt fyrir að þau gistu í okkar herbergi “íbúð”, og sváfu við borðið okkar hérna fyrir utan hótelið um nóttina að vonast til þess að við myndum koma þá og þegar.... greyin... Við alla vegna getum tekið þá með okkur til Suurbraak þannig að það er ekkert mál. Þar er ekkert nema fuglalíf, beljur í ánni og apar í trjánum. Alger friður. Lovísa og Gabríel, Kristján og Stefán bróðir hafa komið þangað með okkur og þetta er bara paradís.

Fórum í kveðju partý til Noelle í seinustu viku. Hún er núna að flytja til Cape Town. Noelle var ein af þeim sem við kynntumst hérna í fyrstu ferðinni okkar hingað og hefur verið mjög góður vinur. Eigum eftir að sakna hennar.

Þetta var annars mjög annarík helgi hérna. Vorum með tónleika á fimmtudaginn, Steve Newman sem er vel þekktur “accoustic” gítaristi hérna sem tróð upp með nokkrum lókal tónlistarmönnum. Svo vorum með tónleika á föstudaginn eins og alltaf, Begonia sem spilar klassík á píanóið og David (Frank Sinatra wannabee) og svo til að toppa það vorum við með þriðju tónleikana á Laugardaginn. ESP band sem var frábært og spilaði jazz, bæði frumsamið og vel þekkt lög. Erum eiginlega búnir að fá nóg af tónleikum í bili. Það er alltaf svo mikil vinna í kringum þá, markaðsetning, tímasetning, miðar, endurraða öllum húsgögnum, bera stóla, hafa fleiri þjóna á vakt, fylla auka á barinn o.s.frv.

Ps. Gott að heyra að heilsan sé að skríða saman hjá þér Anna mín. Þetta er búið að vera ansi langt og hlýtur að vera svekkjandi að þeir finna ekkert, en það er nú fyrir öllu að þessu fari að lina.

2008-04-14T07:24:00.001Z

Óli og Hjálmar með skólastjórann í miðjunni ásamt nokkrum nemendum í nýju íþrótta göllunum.

2008-04-06T07:15:00.001Z

Er það svona sem þú vilt hafa það Hafdís?

Þessi elska fékk sér bara svona smá dúr hérna í garðinum seinust jól.

Já, já. Hér koma nýjustu fréttir

2008-03-08T08:40:00.001Z

Búið að vera ansi mikið að gera, sérstaklega hjá mér með bókhald og svo er ég að vinna í því að laga heimasíðuna okkur til þess að hún komi betur upp á leitarvélum. Hefur tekið ansi mikinn tíma. Það hefur ansi mikið vera að gerast hjá okkur líka. Fórum með David og Margréti upp í Heuwelkroon sem er litaða þorpið í mat á Jam Tin, sem er veitingarstaðurinn hennar Dóru (sem vann hérna í mörg ár). Veitingarstaðurinn er í heimilinu hennar sem er mjög sérstakt. Hvað um það, um mitt kvöldið sjáum við hana fara með hundarmat í nokkrum skálum út. Spurðum hvort þetta væru allt hundarnir hennar sem þeir voru ekki. Það var einn hundur sem vakti sérstaklega athygli okkar. Hún var eins og mini útgáfa af Lucky. Þeir sem áttu hana skiptu sér ekkert af henni og gefa henni ekki einu sinni að éta. Og svo heitir hún Patsý og það vakti nú enn frekar athygli okkar (Patsý úr Absolutely faboulas, sem er uppáhaldskarakter hans Bóa) hvort við mættum ekki fá hana. Dóra kom með hana nokkrum dögum seinna og nú býr hún hérna hjá okkur með Lucky. Erum við ekki að verða Suður Afrískir, komnir með tvo hunda eins og það sé ekki nóg með einn. Þeim kemur mjög vel saman.

Hér eru miklar gestakomur framundan. Wibecke, vinkona okkar frá Noregi er búin að vera hérna í heimsókn hjá okkur í næstum viku núna. Mjög skemmtilega kona og þægileg. Vill bara slappa af og hafa það, þannig að við þurfum lítið að sinna henni, nema bara með félagskap. Svo er Sossa og Óli að koma með vinafólk sitt. Miklir orkuboltar og skemmtileg. Þau eru líka mjög duglega að sjá um sig sjálf, þannig að við þurfum ekki að sinna þeim í ferðum hingað og þangað, enda ekki mikilll tíma hjá okkur fyrir það. Svo er Stína fína (Rækjukofa frú) að koma seinna í Mars og Gummi rauði í byrjun Júní. Já það er slatti að gera í heimsóknum og félagslífi.

Hér hafa verið alvarleg rafmagnsvandmál. Eskom (Rarik), framleiðir ekki nægilega mikið rafmagn og svo eru einhver hneykslismál með að þeir séu að selja rafmagn til nágrannalanda og hafa þess vegna ekki nóg rafmagn fyrir Suður Afríku. Það hefur verið skömmtun sem er nú ekki það versta, þá að við séum rafmagnslausir tvisvar á dag í 2-3 tíma í senn. Það sem hefur verið verra er og lág spenna sem fer með öll rafmagnstæki. Elementið í sósuhitaranum fór, elementið í diskahitaranum fór, elementið í eldavélinni fór, elementið í djúpsteikingarpottinum fór, báðar þvottavélarnar okkur gáfust upp, Djísus kræst, þetta er að gera mann gráhærðan. Fer endalaus tími í að fá þessa varahluti og ný tæki svo maður tali nú ekki um fjárútlátin. Svo eru báðir bílarnir okkar að gera okkur vitlausa. Endalausar viðgerðir og þegar það er búið að laga eitt, þá bilar eitthvað annað. Erum búnir að hafa anna hvorn bílinn á verkstæði núna í rúman mánuð, endalaus bið eftir varahlutum sem dregur þetta alltaf.

Lucky greyjið, fór á dýraspítalann í fyrradag í geldingu. Löngu kominn tími á það. Eitthvað fór nú úrskeiðis í aðgerðinni. Þeir höfðu ekki sett á hann kraga þannig að hann náði að fjarlægja saumana sjálfur og fékk slæma ígerð og þurfti að fara í aðra svæfingu til þess að sauma þetta aftur. Nú er hann með kraga og á sterkum sýklalyfjum og verkjalyfjum. Virðist vera að koma til aftur. Patsý er búin að vera hálfhrædd við hann með þennan lampaskerm um hálsinn og vill ekki koma mikið nálægt honum. Nei en annars höfum við það bara fínt. Til hamingju með daginn í gær Anna mín, vona að heilsan sé eitthvað að skríða saman hjá þér. Hér er allt fullbókað eina ferðina enn og brúðkaup í garðinum og veislan hér á eftir. Erum nú ansi sjóaðir orðnir í brúðkaupum, en það er alltaf annsi mikið vesen í kringum þau. Brúðurin er yfirleitt alltaf á tánum með allt og skipuleggur allt niður í minnstu smáatriði. Þessi er skipulögð en treystir okkur og er mjög þægileg. Held þetta verði gott brúðkaup, ef við bara getum fengið staffið til þess að vera á tánum með okkur.

2008-02-02T11:17:00.000Z

Fórum í afmælið hennar Louna um daginn. Þetta var mjög óvanalegt afmæli fyrir okkur. Hún mætti ekki fyrr en allir voru komnir. Þegar allir voru sestir var sett á tónlist og inn kom hún í fylgd með systursyni sínum. Þetta var næstum eins og brúðkaup. Svo komu litlu prinsessurnar með blóm sem þau gáfu henni. Síðan voru haldnar ræður og farið með bænir. Veislustjórinn vitnaði´sí og æ í Biblíuna. Þau eru mjög trúuð. Síðan var borinn fram þessi fíni matur og svo var dansað og tjúttað. Mjög skemmtilegt afmæli!

Klikkuð vertíð

2008-01-26T09:29:00.000Z

Hér er búið að vera svakalega mikið að gera og eiginlega of mikið. Sérstaklega þar sem við höfum einungis haft fjóra þjóna, sem hefur verið þrælað út í vinnu. Viðgerðamaðurinn hætti og garðyrkjumaðurinn hefur verið í fríi. Sumir birgjarnir okkar hafa verið lokaðir svo það hefur verið erfitt með aðföng. Einn kokkurinn sjúkraskrifuð í viku, þannig að maður hefur þurft að grípa inn í allstaðar. Engann rafvirkja að fá til að laga bilaða innstungu í eldhúsinu. Hurðin datt af eldavélinni og enginn sem gat lagað það. Sundlaugardælan og hreinisbúnaðurinn í lamasessi.

Bæjarskrifstofan lokuð og enginn komið til að tæma rotþróna hjá okkur svo við þurfum að loka tveimur salernum og hafa bara eitt klósett þegar það hafa verið hérna u.þ.b. 100 manns í hádegismat og kvöldmat. Æji þetta er búið að vera alveg nóg. Það er skólafrí þannig að það eru allir að ferðast. Skólarnir byrja aftur um miðjan mánuðinn og þá verður allt "normal" aftur. Pollýanna hefur verið ansi dugleg að hjálpa okkur og í raun má segja að allt hafi gengið ótrúlega vel.

Fórum í partý til Lounu um daginn. Henni var komið á óvart með þetta partý, en hún varð fimmtug 7 januar. Við mættum rétt fyrir miðnætti heima hjá henni og settum upp flugeldasýningu fyrir hafa. Héldum smá ræðu og ég sagði henni að ég væri að fara um mitt árið til Íslands og að ég ætlaði að taka hana með mér. Hún var í tárum, hún var svo glöð. Hana hefur alltaf langað til þess að fara eitthvað erlendis og hefur oft talað um að hún vilji fara til útlanda áður en hún deyr. Ekki að hún sé nú svosem að drepast, kerlingarrassgatið. Óska hér með eftir aðstoð til að hafa ofan af fyrir henni. Svo er afmælisveislan hennar í kvöld. Fjölskyldan er búin að bjóða 150 manns þannig að þetta verður mikil veisla. Bói er þarna núna að skreyta og svo ætlum við að reyna að komast í veisluna í kvöld. Verður ábyggilega mjög gaman.

Það er búið að vera svo klikkað að gera að maður gleymir ýmsu. Volga hringdi í mig um daginn og sagðist vera að fara í jarðaför og vildi gista hjá okkur í tvær nætur. Alveg sjálfsagt sagði ég og gleymdi nátturulega að skrifa það, enda var ég á hlaupum að sinna gestum. Guðmundur ákvað svo að hringja í hana með staffinu til þess að syngja afmælissönginn fyrir hana, þar sem hún átti afmæli. Enginn svaraði og þegar hann kom svo út í garð, hverjum mætir hann þá ekki nema henni Volga. Ég kom svo skömmu seinna og um leið og ég sá bílinn hennar mundi ég. Já svona er þetta nú búið að vera. Ég keyrði hana til Cape Town í útförina vegna þess að hún var í tilfinningarlegu uppnámi. Við alla vegna gátum spjallað um heima og geima á leiðinni. Alltaf svo góð nærvera hjá þessari vinkonu okkar.

Við Bói höfum það annars bara gott. Heilsan hans er alltaf að verða betri og betri og hann hefur mun meira úthald núna þó svo að hann sé ekki alveg kominn með sama úthald og hann hafði eftir þessi hjarta áföll Starfsfólk hefur hætt og byrjað og ég veit ekki hvað. Bói er búinn að vera í þvottahúinu vegna þess að þvottakona lennti í ansi slæmu heimilisofbeldi og það voru hrúgur af óhreinu líni og staflar af hreinu líni sem átti eftir að strauja. Svo gafst strauboltinn upp og það eina sem fæst í Greyton er gamaldags straujárn sem eru hituð á hellu. Og eins og það sé ekki nóg, þá er byrjuð rafmagnsskömmtun. Rafmagnið er tekið af tvisvar á dag í tvo til þrjá tíma í senn. Nýji viðgerðarmaðurinn ekki fyrr búin að laga hurðina á ofninum þegar ofninn í eldavélinni gafst upp vegna þess að það er ekki einungis rafmagns skömmtun þar sem þeir taka af rafmagnið, það er líka oft á tíðum of lág spenna sem fer alveg með öll rafmagnstæki. Ætla að kaupa olíurafal. Er búinn að fá nóg af þessu assgg.......

Allt þetta var nú skrifað fyrir nokkrum vikum og ég hef bara frestað því og frestað að setja þetta á bloggið. Það datt allt niður í dúnalogn um miðjan mánuðinn eins og við áttum von á. Gerist alltaf þegar skólarnir byrja. Verður rólegt í 3-4 vikur og svo verður allt normal aftur. Við erum búinir að nota tímann til að endurhlaða batteríin. Ekki auðvelt þegar maður er búinn að vera á adrenalín flippi vikum saman. Maður stekkur á fætur um leið og eitthvað gerist. Manni finnst það eiginlega skrítið að það sé allt í einu svona svakalega rólegt

Gleðileg jól

2007-12-30T07:39:00.001Z

Hér hefur verið ansi mikið að gera síðan ég bloggaði seinast. Um miðjan desember héldum við árshátíð með staffinu og fórum til Hermanus. Fórum á ströndina og höfðum það gott þar (við Bói brunnum ansi illa, enda orðnir óvanir sólinni. Höldum okkur alltaf í skugga eins og Suður Afríku búar flestir gera). Fórum síðan í hádegismat á veitingastað og það var mikið fjör. Gáfum öllum peninga í jólagjöf og allir fóru að versla fyrir jólin. Héldum síðan heim á leið og enduðum hérna í garðinum þar sem við dönsuðum og skemmtum okkur áður en allir fóru heim. Eftir þetta er búið að vera tjúllað að gera, sérstaklega á ressanum.

Hér hafa jólin farið gersamlega framhjá okkur sökum annríkis. Það er mjög algengt hérna að fólk fari út að borða á jólunum, sérstaklega á jóladag sem er aðal málið hérna, þannig að þessi jól hafa verið eilíf hlaup hjá okkur. Margir veitingastaðanna hérna hafa lokað á þessum tillidögum og suma dagana höfum við verið eini staðurinn sem er opinn sem þýðir náttúrulega að það er mikið að gera sem er að sjálfsögðu gott fyrir bissnissinn. Við komum til með að halda upp á jólin um miðjan janúar. Förum líklega í picknik niður að á með SOS hópnum okkar (Spontanious Organized Sosializing).

Við opnuðum svo pakka á jóladag. Við gefum staffinu alltaf einhverja litla gjöf auk peninganna. Í ár skipulagði Hilca-Ann gjafaleik. Allir áttu að kaupa gjöf sem mátti ekki kosta meira en 50 rönd (500 ISK). Við drógum okkur hverjum við áttum að gefa. Ruwayda átti að gefa mér og ég átti að gefa Margréti í eldhúsinu. Fann fína skyrtu handa henni. Þetta var mjög skemmtilegt og í fyrsta skipti í nokkur ár fékk ég jólagjöf. Við Bói erum alveg hættir að gefa hvor öðrum gjafir, fæ bara koss, sem er svo sem ágætt. Sleppum alla vegna við stressið sem fylgir því að vera að hlaupa útum allt að finna gjafir.

Við erum búnir að losa okkur við andarungana. Þeir voru að gera mig tjúllaðann. Mamman öskrandi allan liðlangan dagin að reyna að halda hópinn. Svo voru þær orðnar desperat að reyna að stinga af. Veit ekki hvað ég þurfti oft að hlaupa útá götu vegna þess að einhver gestanna lokaði ekki hliðinu og þær sluppu út. Þær voru meira að segja farnar að reyna að komast í gegnum ressann og út þá leiðina. Þurfti oft á dag að stökkva út af skrifstofunni og reka þær tilbaka. Gestir hjálpuðu oft til að reka þær inn aftur. Þetta var orðin alger martröð. Við Gáfum Jenný þær og sögðum henni að við værum að skila öndunum með vöxtum. Jenný gaf Bóa þær í jólagjöf í fyrra. Það var móttöku hátíð í ellismella þorpinu þegar við komum með þær. 20-30 manns komnir til að fylgjast með þegar þeim var sleppt. Skálað í víni, haldnar ræður og ég veit ekki hvað. Ungarnir una sér vel þar alla vegna. Það er lítil tjörn þar með smá eyju sem þær geta notað sem náttstað og ættu að vera alveg öruggar þó svo að það sé ekkert hús fyrir þær.

Áramótin verða annarík líka, þrátt fyrir að við séum ekki fullbókaðir. Við ákváðum að verðleggja okkur soldið í hærri kantinum. Fjórir aðrir staðir eru líka opnir á gamlárskvöld þannig að það er hart barist um kúnnana. Við erum þess vegna með færri gesti en vanalega á gamlárskvöld, en okkur er alveg sama. Getum þá bara sinnt gestunum okkar betur. Bói er búin að kaupa fullt af allskonar sprengjum, kínverjum og fleiru og kemur til með að hrekkja gesti allt kvöldið til að halda uppi stemmingu og svo verðum við með flugeldasýningu um miðnætti.

Þakka ykkur öllum sem hafa sent “comment” og takk fyrir jólakveðjurnar. Vonandi hafið þið öll átt góð jól. Við óskum ykkur allra frábærs nýs árs um leið og við þökkum fyrir hið liðna.

Ps. Hver er e-mail addressan þín Anna Kristine?

Er ypsilon í skreitingum???

2007-11-27T05:45:00.000Z

Ekki slæmt. Rabbarbarablóm og nílarsef með Bouganvilla, ha?????

blóma skreitingar

2007-11-27T05:44:00.000Z

2007-11-04T08:55:00.000Z

Hér eru þau nýgift með svaramenn og brúðameyjar, hringbera og ég veit ekki hvað

2007-11-04T08:44:00.000Z

Athöfnin fór fram í garðinum undir Whysteri'unni

Brúðkaup

2007-11-04T08:41:00.000Z

Carmen með föður sínum að mæta. Er hún ekki flott? Bói gerði blómin fyrir hana.

Brúðkaup

2007-11-04T08:38:00.000Z

Brúðurin mætti í þessum líka flotta Ford sem vinur okkar, hann Herman á.

Brúðkaup

2007-11-04T08:01:00.000Z

Vorum með brúðkaup í garðinum í gær. Carmen sem er þjónnn hérna hjá okkur gifti sig hérna. Þetta var mjög litríkt of fallegt brúðkaup. Roseline sem er þjónn hérna líka var ein að brúðarmeyjunum, þannig að það voru ekki margir þjónar að vinna. Það var ég, Bói, Abba og Bylgja, Hilca-Ann og ein sem er splunku ný og óreynd. Gina er hætt, þannig að við erum mjög tæpir með þjónamálin í augnablikinu. Allt gekk nú samt mjög vel og systrunum fannst gaman að sjá hvernig brúðkaup litaða fólksins eru. Það áttu að vera 80 gestir, en þeir hafa verið rúmlega 150 allt í allt. Við skruppum svo aðeins í veisluna sem var haldin annarstaðar um kvöldið, svona bara rétt til að sýna okkur og sjá hvernig allt var. Ótrúlegt hvað þau leggja mikið í brúðkaupið, eins litlar tekjur og þau hafa. Það eru nokkrar myndir hér að neðan úr brúðkaupinu. Yndislegt að vera búnir að fá systurnar í heimsókn, þær eru fullar af orku og eru að næra okkur mikið

Systurnar

2007-11-04T08:00:00.000Z

Abba og Bylgja með Marius á milli sín

Hæ essgunar

2007-11-02T06:58:00.000Z

Hér hefur verið mikið að gera með gesti, Fyrst var það Kristján með hringavitleysuna, Svo kom Ása systir og Tore, Tone og Bryndís frá Noregi. Þetta hefur náttúrulega tekið sinn tíma að sinna þessum gestum ásamt því að reka hótelið sem hefur verið ansi bissý á sama tíma. Nú eru þau öll farin og Bói er núna í Cape Town að sækja systur sínar, Öbbu og Bylgju sem ætla að vera hjá okkur í 2 vikur. Þetta er eiginlega fullmikið þegar það koma gestir eftir gesti með svona stuttu millibili. En það er nú samt alltaf gott að fá góða gesti og Jú Anna Kristine mín, við hoppum hæð okkar af gleði þegar landar koma í heimsókn, þó það sé fólk sem maður þekkir ekkert. Ég man vel eftir þessum konum. Það var allt á fullu hjá mér þegar þær komu, að tékka út gesti þannig að ég hafði nú ekki mikinn tíma til að spjalla við þær. En þær voru á einhverri hraðferð og vildu bara koma inn og segja hæ þegar þær sáu íslenska fánnann. Ég spjallað aðeins við þær eins og maður gerir alltaf þegar gestir koma, en þær máttu ekkert vera að því að stoppa í kaffi eða eitthvað þannig að svona var nú það.

Við erum orðnir afar aftur. Daisy kom með fjóra litla andarunga fyrir 3 dögum síðan. Þeir líta frískari og sprækari út en ungarnir sem hún kom með seinast og dóu allir. Við vonum að hún nái að koma þeim almennilega á legg í þetta skipti. Donald er í stofu fangelsi meðan þeir eru svona litlir vegna þess að hann reynir að drepa þá. Það fer lítið fyrir föðurkærleika hjá honum.

Hafið þið eitthvað fylgst með ferðasögunni hennar Ásu systir? Hún er ansi góður penni og upplifði margt hérna og það var æðislegt að hafa hana hérna. Gaf okkur mikla og góða orku.

norsku víkingakonurnar

2007-10-25T06:44:00.001Z

Tore, Bryndís, Ása og Tone, gamlar vinkonur Guðmundar frá Noregi.

Elsku besta systir í öllum heiminum

2007-10-25T06:32:00.000Z

Elsku besta systir er mætt á svæðið. Endilega lesið ferðasöguna hennar á : www.ormurormur.blog.is

Við erum svo á leiðinni í safari að halda upp á 50 ára afmæli hennar á morgun.

Hringavitleysan

2007-09-22T07:34:00.001Z

“Lord of the Ring”, það er Stína fína. Þegar við fórum til De Rust að heimsækja Volga, fórum við út að borða með henni á nýjan, mjög smart veitingastað sem er blanda af djunk shop, gullsmíðaverkstæði og veitingastað. Fengum mjög góðan mat og góða þjónustu og áttum mjög góða stund saman. Kristalettan fór að skoða skartgripina og sá “My Precious” hring sem hún fílaði í tætlur. Ákvað strax að hún þyrfti að fá ‘ann. Verðið var að hennar sögn 20.000 rönd (ca 200.000 ISK), sem henni fannst sanngjarnt. Hún lét strax vita að hún vildi hringinn og lét taka hann frá fyrir sig. Við ákváðum að fara í morgunmat/hádegismat þar, áður en við þyrftum að halda heim á leið, til að ganga frá kaupunum.

Volga og Bói, hrekkjótt bæði tvö, lugu og lugu að honum að hann myndi ekki lengur verðið þangað til hún loksins trúði þeim og hélt að þau hefðu rétt fyrir sér. Verðið var 20.500 Evrur. Þá stappaði stjúpdóttirin niður fótunum og sagði að gullsmiðurinn gæti troðið þessum hring upp í óæðri endann á sér. Þá kom gullsmiðurinn og leiðrétti þetta og sagði hvað hringurinn kostaði og þá létti Kristalettunni og ákvað að kaupa hann. Þá kom í ljós að þau tóku ekki kredit kort og ekki var Kristalettan með krónu á sér. Gullsmiðurinn bauðst til að hringja í bankann sem var lokaður og athuga hvort þau gætu ekki komið og opnað hann svo Kristaletta gæti náð sér í pening til að kaupa hringinn. Svo leið og beið. Kristalettan var í skýjunum yfir því að það ætti að opna banka spes fyrir hana svo hún gæti keypt hringavitleysuna. Gullsmiðurinn kom nokkru seinna og sagði að þau gætu ekki opnað bankann vegna þess að þau hefðu ekki svona mikla peninga. Það lá við að Kristalettan færi að gráta.

Jæja, eftir mikinn hlátur endaði Stjúpa (ég) á því að draga upp tékkheftið og borga “My Precious” og léttist nú brúnin á stjúpdótturinni. En þá átti eftir að minnka/stækka hringinn sem gullsmiðurinn lofaði að gera strax daginn eftir og senda með hraðsendingu til Greyton, vegna þess að við vorum á leiðinni þangað strax á eftir.

Hefst þá kafli tvö í hringavitleysunni. Daginn eftir að við komum til Greyton hringdum við til að athuga með “My Precious”. Hvort búið væri að redda þessu og hvort hann væri á leiðinni. Nei, nei, gullsmiðurinn hafði gleymt þessu og var ekki búinn að laga hringinn né senda hann og var á leiðinni til Namibiu í frí og gæti ekkert gert nema láta senda hann strax með hraðsendingu til Greyton. Líður og bíður og ekkert gerist. Kristalettan var farin að nálgast taugaáfall á miðvikudeginum þegar hringurinn hafði ekki komið vegna þess að við vorum að fara til Franshoek á Spa hótel og þaðan til Cape Town í eina nótt, áður en stjúpdótturin færi í flugið heim. Þá hringdum við í gullsmíðaverkstæðið og báðum þau um að hafa samband við hraðsendingarþjónustuna og biðja þau um að senda hann frekar á hótelið sem við ætluðum að gista á í Cape Town. Eftir mikið umm og ahh, hvað meinarðu eiginlega og ég er nú bara að vinna hérna, héldum við að þetta væri frágengið.

Þegar við komum til Franshoek hringdum við í Anne (Greyton Lodge), til að biðja hana að hringja í gullsmíðaverkstæðið og athuga hvar “My Precious” væri eiginlega. Eftir mörg samtöl kom í ljós að hringurinn myndi koma daginn eftir til Greyton. Við í Franshoek og á leiðinni til Cape Town. “Never fear when Anne is here”, er máltæki sem við notum um Anne enda er hún með ráð undir rifi hverju. Það hafði verið ráðstefna hérna og hún bað einn ráðstefnugestinn um að taka hringinn með sér til Cape Town og koma með hann á hótelið okkar. Þá létti Kristalettunni og setti niður axlirnar. Mútta (Bói) skipaði dótturinni að panta stóran blómvönd fyrir þennan væna ráðstefnugest þegar hann kæmi með hringinn, sem dóttirin og gerði.

Hefst þá kafli þrjú í hringavitleysunni. Ráðstefnan sem átti að enda um hádegi drógst á langinn og þessi væni ráðstefnugestur komst ekki af stað til Cape Town fyrr in um fjögurleitið. Við tékkuðum út um hádegi og héldum heim á leið. Kristalettan var búin að fá að gista til 4 og þá kæmi taxi til að fara með hana á flugvöllinn.

Anne hringdi í okkur að ganga 5 og sagði okkur að þessum væna ráðstefnugesti hefði seinkað með “My Precious”, en hún hefði beðið hann um að fara með hann út á flugvöll í von um að hann gæti gefið Kristalettunni hringinn. Við vorum ekki vongóðir vegna þess að við héldum að dóttirin myndi vera búin að tékka sig inn og mætt á barinn að róa taugarnar eftir þessa hringavitleysu og náttúrulega líka fyrir flugið. Jæja, allt er gott sem endar vel. Þessi væni ráðstefnugestur hitti9 Kristalettuna á flugvellinum og nú gat hún farið heim með “My Precious” með sér heim. Endilega biðjið hana um að sýna ykkur hringinn og munið að spyrja hvað hann kostaði, bæði í peningum og taugaálagi.........

Hæ hæ

2007-09-11T11:15:00.000Z

Hér hefur verið slatti að gera eftir að Kristján kom. Mikið verið að sinna félagslífinu með Stínu fínu. Fórum upp til De Rust í tvo daga að heimsækja Volga. Alltaf gaman að koma til hennar og mikið verið að fíflast. Hún er hressari en hún hefur verið lengi og byrjuð að mála aftur. Var mjög skemmtileg ferð. Fórum niður að á í gær með Jenny og Noelle. Erum búin að stofna nýtt félag, sem er reyndar hluti af CRAFT (Can’t remember a fucking thing). Tók okkur langan tíma að muna þetta, en nýja félagið heitir SOS og stendur fyrir “Spontanious organising socializing” og á dagskrá þessa félags er að hringja með litlum eða engum fyrirvara og kalla alla saman í mat eða drykk eða bara að hittast með alla hundana niðri við á. Þetta hefur reynst vera mjög skemmtilegt, sérstaklega vegna þess að þetta er svo illa skipulagt og oftast nær enginn fyrirvari. Þetta gerðum við í gær og hittum við ána með alla hundana (7). Þeir hafa það æðislegt þarna. Geta hlaupið um allt og útí á og verið mjög óþekkir. Þeir eru farnir að halda hópinn og gelta eins og vitleysingar ef einhverjir aðrir koma. Hundarnir hennar Jenny er ennþá mjög óvanir þessu, enda eru þeir inni hundar sem fá mjög sjaldan að fara út. Jenny kemur með flösku vatn fyrir þá svo þeir þurfi ekki að fara útí ána að drekka eins og hinir.

Bimminn er ennþá í viðgerð og óvíst hvað þetta tekur langan tíma, þetta er Afríkutími. Núna er búið að laga vélina, vatnskassann, heddpakkningu, hitaventilinn, vatnspumpuna og ég veit ekki hvað, en núna er verið að fara yfir tölvuna sem strækaði á að leyfa þeim að starta bílnum. Djö... er mín orðin pirruð á þessum hægagangi. Það er ekki gaman að ferðast á Land Rovernum, enda er hann eiginlega landbúnaðartæki og ekki sérlega skemmtilegur til langkeyrslu.

Erum að fara á eftir út að borða með Jenny, Noelle og Brian. Svo erum við boðnir í mat hjá David og Margaret um fimm leitið. Þetta verður ansi mikill matur og ..........., en örugglega mjög gaman. Love and leave you.

Ps. Já hann Donald er alger hrekkjarlómur. Er búinn að reka hann þrisvar út af ressanum í morgun. Hann er sannfærður um að það sé annar karlfugl þar inn vegna þess að hann er alltaf að skoða spegilmynd sína í glugganum. Dauðlangar til að slást við þennan stegg sem er alltaf inni.

Fyrirgefið hvað ég hef verið slappur að blogga

2007-09-01T09:53:00.001Z

Hér hefur svosem ýmislegt verið að gerast. Ég rak einn kokkinn eftir að hafa fengið hálfhrár kartöflur, óæta sósu og kjöt eldað eins og skósóla. Rak hann á staðnum og þurfti að klára að elda restina af kvöldinu. Réð hann aftur daginn eftir sem aðstoðarkokk, sem þýðir að hann ber enga ábyrgð á neinu. Ábyrgðina ber annar kokkur sem er með honum á vakt. Var næstum því búinn að reka hann aftur, vegna þess að hann eldaði kjöt til andskotans aftur og gaf okkur óæta sósu, en það er víst ekki hægt, vegna þess að hann ber ekki ábyrgð. Hann (Bradley er nú besta skinn, bara svolítið mistækur.

Bói rak Ginu um daginn og réð hana aftur daginn eftir. Hún er “front of house” hjá okkur en því miður alltof oft inn í eldhúsi þegar gestir koma. Hún lofaði að taka sig á og vonandi gengur það eftir. Hér er nú búið að setja ný lágmarkslaun sem þýðir að við þurfum að hækka launin hjá flestum. Þetta er svakalega mikil hækkun og kom okkur á óvart vegna þess að við höfum hingað til borgað talsvert meira en lágmarkslaun og talsvert meira en flestir aðrir hérna. Þetta þýðir því miður að við þurfum að fækka starfsfólki eitthvað. Bói er búinn að segja einum þjóni upp. Þetta er ekki gaman, en hvað getur maður gert.... Við erum nú samt sem áður með mjög gott starfsfólk hjá okkur og það er alltaf að verða lengra og lengra á milli svona uppákoma.

Tölvan mín hrundi um daginn og það er nú að hluta til þess vegna sem ég hef ekki bloggað. Búinn að fá nýja, WiFi þráðlaust ADSL og loksins búinn að setja allt upp svo það virkar. Tók talsverðan tíma en sem betur fer tapaði ég ekki miklum gögnum. Það að vera án tölvu í næstum tvær vikur þýddi að ég þurfti að vinna dag og nótt að gera bókhaldið og svo fóru nokkrir dagar í að finna gögn vegna endurskoðunar og fleira og fleira. Er loksins kominn “up to date” með flest. Eins gott vegna þess að nú eru margir vinir á leiðinni í heimsókn til okkar. Kristján á Rækjukofanum kemur á morgun, Ása systir í Október, Bylgja og Abba (systur Bóa) í Nóvember og svo eru gamlir vinir Bóa frá Noregi að koma líka. Gaman, gaman.

Bimminn er búinn að vera í viðgerð í næstum því mánuð. Þeir ætluðu aldrei að finna útúr því hvað var að honum. Ekki í fyrsta skipti. Kom í ljós að það var heddpakkning og það á að vera búið að gera við bílinn á morgun. Vona þá bara að allt verði í lagi með hann. Það er ekki gott að hafa einungis einn bíl hérna meðan við erum með gesti og land Roverinn er nú hálfgerður traktor þar að auki, svo það er ekki gaman að ferðast langt á honum.

Endurnar fengu fimm unga. Pínulitla gula og svakalega sæta. Donald var nú ekkert ánægður með þetta og reyndi að drepa þá. Við þurftum að skilja þau að og setja Donald inn í girðingu svo hann kæmist ekki nálægt þeim. Svo þurftum við að binda Lucky þegar hún var úti með ungana. Ungarnir dóu því miður hver á fætur öðrum og sá elsti varð varla viku gamall. Eigum nú von á að hún reyni aftur fljótlega. Lucky vex og dafnar vel. Hefur það gott hérna á hótelinu með okkur. Svolítið óþekkur, stakk til dæmis í burtu um daginn og fór á Eikina og Vínið með einhverju fólki sem var bara að ganga hérna framhjá. Heldur kannski að það sé betri matur þar.....hmm. Sem betur fer hringdi einn Greyton búi í okkur og lét okkur vita að hann hefði verið hérna á Aðalstrætinu að spóka sig. Við héldum að hann væri bara hérna fyrir utan eins og vanalega þannig að við vorum mjög fegnir að hún skildi hringja og láta okkur vita. Lucky finnst mest gaman þegar það eru gestir hérna með börn sem nenna að leika við hann og er óþreytandi að leika við þau. Hann er mjög barngóður og maður þarf ekki að hafa áhyggjur af honum (Ólíkt Mörtu heitinni).

Takk fyrir öll kommentin og góðar óskir á giftingardeginum okkar. Sorry hvað ég hef verið slappur að svara ykkur, en það er alltaf gaman að fá smá svörun við blogginu. Ætla að reyna að taka mig saman og blogga ofter. Love and leave you.........

Meira slúður

2007-08-06T09:19:00.000Z

Það er mikið að krauma hérna í staffamálunum. Svo virðist sem meiri vandræði séu í uppsiglingu á milli Virginia og Jocko. Jocko kom hérna um seinustu helgi og fékk sér nokkra drykki með vinum sínum. Hann sagði Bóa í óspurðum fréttum að hann væri “gay” og væri með kærasta í Caledon. Núna um helgina kom hann ekki heim á laugardagsnóttinni og Virginia kom of seint til vinnu vegna þess að hún hafði ekki pössun og vissi ekkert hvar hann var. Djísus kræst, þetta lítur ekki vel út. Held að við komum til með að halda stíft í prinsípið okkar um að ráða ekki fjölskyldu meðlimi. Það er alltaf eitthvað vesen og Guð má vita hver hættir vegna innbirðis fjölskyldu vandamála.

Bói og Carmen eru búin að vera að plotta um það hvernig við getum aukið viðskiptin hérna. Hún stakk upp á því að við hefðum bikinidag þar sem allt staffið væri í bikiníi. Þau hófust strax handa og byrjuðu að taka mál af öllu staffinu og spurði í leiðinni hvort fólk vildi hafa G streng eða venjulegt. Sumir tóku þessu ekki vel meðan aðrir spiluðu með og höfðu gaman af. Myrtle flúði og neitaði að leyfa þeim að taka mál. Louna varð alveg brjáluð útaf þessu og neitaði að lofa þeim að taka mál af sér. Hún var hundfúl þegar hún kom til vinnu í gær og sagðist vera komin með háan blóðþrýsting útaf þessu og væri með höfuðverk. Hún fékk verkjalyf og þá sagðist hún að hún færi heim klukkan 6 ef hún væri ekki orðin betri. Henn fannst þetta ekki fyndið og svei mér þá ef hún hefur ekki trúað þessu plotti. Bói þurfti að eiga alvarlegt samtal við hana til að róa hana niður. Hún sagði að þetta væri ekkert fyndið og þar að auki þá hlægi hún bara einu sinni á ári! Bói bað hana um að finna barnið í sér og hætta þessari fílu. Þetta væri jú bara gert til þess að hafa gaman af. Bói er alltaf að gera svona skammarstrik annað slagið og það er orðið frægt þegar hann hefur beðið staffið um að sortera kaffibollana fyrir rétthenta og örvhenta. Sumir hafa flaskað á því og reynt að sortera bollana. Við höfum öll haft mikið gaman af þessum uppákomum.

Hér er búið að vera mjög mikið að gera sem er óvanalegt á þessum tíma ársins og lítur út fyrir að það verði svona áfram. Það er fullbókað allar helgar í Ágúst. Höfum ekki hafat svona flotta bókunarstöðu síðan við tókum við hérna, þannig að trúlega erum við að gera eitthvað rétt

2007-07-25T09:02:00.000Z

Staffa slúður

2007-07-25T08:44:00.000Z

Það hefur heilmikið verið að gerast í staffamálunum hér. Ýmislegt gerðist í ferðalaginu þeirra til Cape Town. Það varð einhver ágreiningur um það hvenær þau vildu fara heim og allt fór í bál og brand á milli Anne og Ginu og Jocko og Jakobus. Þau eru öll skyld þannig að þetta varð ekki gott. Anne vildi fara heim fyrr, en Gina vildi vildi vera lengur eða öfugt. Jakobus varð fúll út í Gina og hvatti son sinn (Jocko) til að slá hana til hlýðni sem hann gerði. Gina kom grátandi hingað daginn eftir. Anne kom og sagðist ekki vilja vinna með Gina. Jakobus sem bjó heima hjá Jocko og Gina á virkum dögum vildi ekki lengur búa hjá þeim. Gina og Jocko náðu sáttum mjög fljótt og voru bæði sammála um að það væri ekki gott fyrir sambandið þeirra að hafa kallinn búandi hjá þeim.

Jakobus spurði hvort hann mætti ekki sofa í bílnum sínum fyrir utan hótelið okkar. Það vildum við ekki og þá spurði hvort hann mætti ekki sofa í verkfæraskúrnum okkar. Við samþykktum það til reynslu í eina viku. Verkfæraskúrinn hefur aldrei verið eins fínn og hann er núna og Jakobus er í skýjunum yfir þessu fyrirkomulagi. Núna er bara að sjá til hvort Anne og Gina ná ekki sáttum. Við höfum reynt að setja þær á sitthvora vaktina svo þær þurfi ekki að vinna saman. Held nú að þetta sé að verða búið.

Bradley er orðinn pabbi. Guð sé lof. Hann var að gera okkur vitlausa með allskonar rugli og kæruleysi. Held hann hafi verið meira óléttur en konan hans. Það var undir lokin ekki hægt að treysta á neitt sem hann gerði og maður þurfti að smakka allt. Súpur óætar, brauðið annað hvort brennt eða hrátt, eplatertan brend að ofan og hrá að neðan, Dukkah allt einu komið með sterkt karrí bragð og ég veit ekki hvað og hvað. Maður gat orðið ekki einu sinni fengið ætan bita frá honum á þess að eitthvað væri að. Hann er núna í sumarfríi og var beðinn um að hugsa alvarlega hvort hann vildi vinna áfram með okkur og hvort hann virkilega hefði metnað til þess að vera kokkur. Vonandi verður hann hrokkinn aftur í góðan gír þegar hann kemur tilbaka.

Bóa blogg

2007-07-10T07:23:00.000Z

Í dag er eitt ár liðið síðan mamma dó og óneitanlega er hugur minn upptekinn af því sem gerst hefur á þessu árinu sem er liðið nfrá þessum sterkun persónuleikum. Fyrst af öllu, tíminn hefur liðið mjög hratt, mjög hratt. Ég hugsa til fjölskyldunnar heima á Íslandi. Sem örugglega hefur uplifað þetta ár á allt annan hátt en ég. Þarf eð Dalbrauton var alltaf miðstöð systranna og barnabarnanna. Á einu ári hafa 5 nánir vinir og ættingjar hvatt n, mamma. Pabbi, Gyða, Róbert og Hallur. Flóðin hér í Greyton í Ágúst koma líka upp í huga minn.

En þrátt fyrir allt þetta er lífið e-n vegin þannig að maður þakkar fyrir því að lokum fyrir það fallega nsem maðurn upplifir. N(oj, væminn) en samt er það satt. Sit hér fyrir utan hótelið og horfi á öll fallegu Blómin og fuglana og spái í hvað ég er heppinn í lífinu og hvað ég hef fengið að upplifa margt. Allar 100 stjúpurnar sen var plantað í haust eru í blóma núna sem og strellurnar ogh köllurnar, kamelíurnar, sítrónurnar og appelsínurnar sem rigna niður. Við erum komnir með hund og endur endur sen hafa verpr 7 eggjum, það er búið að gera tjörn fyrir gullfiska sem bara fjölga sér.

Það bókstaflega iðar allt af lífi hér, ég nefni ekki einu sinni umferðaröngþveitið í fugla ressanum (tveim) o g blómaskreitingunum (fuglarnir elska berin í þeim) og fuglabarinn.. Já það er líf um allt. Erum farnir að hoakka til. Að Jasmínurnar fari að blómstra, sé knúppa nú þegar.

Annars er lífið hérna bara jóllý good orðið. Við fáum 3 kvenna víkingasveit frá Noregi í heimsókn til okkar. Binna, Tora og Tony, allt góðir og gamlir vinir frá Noregs árunum. Hafa ákveðið að heimsækja Afríku, hlakka til......!

Við hjónakorninn verðum hér í fyrramálið því staffið er að fara til Keip Town í skemmtiferð. Ressinn verður samt opinn annað kvöld því einn kokkurn mog einn þjónnn ákváðu sjálf að fara ekki. Held þetta verði öðruvísi daga hér í Greyton fyrir okkur Villa, plús að okkur finnst við reka nútímalegri vinnustað þar sem starfsfólkið hefur möguleika á ferðum að upplifa aðra staði en bara okkar. Alla vegana ( Alla vegna, eins og Villi skrifar). Vonumst til að sjá sem flest ykkar á komandi vetri á Íslandi.

Ps. Í minningu mömmu er ég búinn að vera í eldhúsinu (hún var besti kokkur sem hugsast getur, enda Dönsk), að búa til rauðkál og kjötbollur.

Bóa blogg

2007-07-02T09:59:00.000Z

JÆJA. Kominn tími á að blogga duldíð ;

Hér er vetur, svona 16-20 gráður á daginn en alveg niður í mínus 1 til 2 gráður á næturnar.Vonandi setur Villi inn myndir sem ég tók í dag í garðinum af blómum sem elslka hitastigið hér að vetri jafn mikið og ég. JÁ JÁ enga öfundsýki... svona lítur nú miðvetur út í okkar heimshorni.

Daisy (önd) þurfti að fara á krísusenter eftir að Dónald reyndi bæði að nauðga henni og drepa og er núna í öryggi hjá Bradley kokkinum okkar og mér tókst m.a.s. að finna karl handa henni, og unir hún sér vel á nýja athvarfinu.Fyrstu dagana heyrðum við öskrin í henni ( hún býr í næstu götu við okkur) en eftir að karlinn kom er hún ánægð og til friðs. Dónald og Daffy er hins vegar hins ánægðustu og gerðu hreiður í búrinu sínu á mánudag.Daffý verpir einu eggi á nóttunni og eggin eru orpin 4 en ég held að hún komi til með að verpa allt upp í 12-13 egg áður en hún fer að liggja á.

Hvolpurinn er kominn með nýtt nafn “ LUCKY”, hann vex ótrúlega hratt og ég held að hann verði STÓR að lokum. Hann er þrælvel gefinn, lærir fljótt en er farinn að verða óþekkur, treystir orðið fólki en passar vel upp á að missa ekki sjónar á mér. Hann er morgunsvæfur, er samt neyddur til að opna með Villa á morgnana en hleypur svo eins og raketta sé í rassgatinu á honum heim til að lúra lengur enda eru morgnarnir hér kaldir á þessum árstíma.

Við erum búnir að fá 2 bréf frá Rögnu ásamt tímaritum og nýtt bréf frá Báru Múttu. Það lífgar óneitanlega upp á hvunndaginn að fá svona sendingar !!

Hótelreksturinn er farinn að ganga mun betur, bæði fjárhagslega og starfsmannalega séð. Sumarfríin (Vetrarfríin...) eru byrjuð. Anna byrjaði í dag og Lóna kokkur fer á sunnudag. Mórallinn er bara nokkuð góður. Starfsfólkið er búið að munda starfsmannafélag og er að plana “átíng” í Keip Távn í næsta mánuði. Þau eru nokkuð efnuð, ætla að eyða hátt í 80.000 ískr. í þessa ferð.

Ps. Bói skrifaði þetta á föstudaginn, en ég er búinn að liggja í flensu með hita og því hefur þetta fengið að bíða þangað til núna. Villi

Erum við að verða óþarfir hérna?

2007-06-17T08:56:00.000Z

Búið að vera rólegt að gera hérna þangað til þessa helgi sem var fullbókuð. Hér eru hlutirnir farnir að ganga svo vel (7,9,13) að við erum bara næstum óþarfir, sem er gott. Ekki verið neinar krísur í langan tíma og allt gengur mjög vel. Við erum farnir að slaka soldið á og farnir að umgangast fólk aftur. Við fórum varla útaf hótelinu í langan tíma og alltaf á vaktinni að passa upp á allt.

Við vorum að fá hund sem við skirðum Happy. Þetta er hvolpur sem fannst nær dauða en lífi í Cape Town ásamt bróður sínum. Þeir voru í 10 daga á dýraspítala með næringu í æð. Bróðirinn hafði það ekki af en Happy er allur að koma til þó hann sé skinnhoraður. Þetta er einhver blendingur og hann er mjög vel gefinn. hann er búnn að læra að hann má ekki fara inn á hótelið og er næstum hættur að urra eða gelta á starfsfólk og gesti. Hann er soldið nervös, enda átt erfiða ævi sem er nú aðeins ca 3 mánuðir. Við fílum hann í tætlur og hann okkur. Fylgir okkur eins og skuggi út um allt. Er hann ekki sætur? Annars er nú bara lítið að frétta af okkur. Þess vegna hefur bloggið verið svona lélegt hjá mér undanfarið.

Happy

2007-06-17T08:45:00.000Z

Happy

2007-06-17T08:43:00.000Z

Happy

2007-06-17T08:41:00.000Z

Meiri orka og Puppy

2007-06-08T11:14:00.000Z

Hér gengur lífið sinn vanagang. Hef haft mjög mikla orku eftir að hafa hætt allveg á lyfjunum og minnkað drykkjuna þar að auki. Bói er ekki alveg orðinn nógu góður, virðist sem þessi lyfjakúr hafi ekki virkað eins vel á hann og mig. Hann neitar að sjálfsögðu að fara til læknis og biður mig meira að segja að fara fyrir hann sem ég neita alfarið. Fór nú samt í apótekið og keypti einhver lyf sem hjálpa eitthvað aðeins og svo acedofilus eitthvað sem á að hjálpa líka.

Við vorum í 3 daga hjá Volga upp í DeRust. Yndislegt að geta slakað algerlega af og ekki þurfa að hafa neinar áhyggjur af rekstrinum. Anna bjó hérna með fjölskyldunni sinni og sá um reksturinn. Svo var ég búinn að þjálfa Ginu upp í að svara tölvupóstum þannig að við þurftum ekki einu sinni að hafa neinar áhyggjur af því. Volga hefur það mjög gott og er búin að koma sér vel fyrir. Hún er búin að breyta bílskúrnum sínum í stúdío og ætlar að fara að byrja aftur að mála, sem er mjög gott, enda hefur ekki varla málað neitt seinustu 3 ár.

Hér er búið að vera mjög rólegt að gera, enda vetur skollinn á. Það er nú samt varla hægt að kalla þetta vetur á íslenskan mælikvarða. Fer oftast upp fyrir 20 gráður á daginn og niður í svona 4-10 gráður á nóttunni. Veturinn er eiginlega fallegasti árstíminn hérna. Allt svo grænt og öll blómin í fullum blóma. Þetta er alger paradís

Lítur út fyrir að við séum loksins að fá hund. Höfum sagt allan þennan tíma sem við höfum verið hérna að einhver hundur myndi finna okkur. Það hefur nú tekið 3 ár, en nú virðist hann vera að koma inní líf okkar. Það var gestur sem gisti hérna hjá okkur fyrir viku síðan sem hringdi og sagðist vera með hund sem hún þyrfti að losna við enda ætti hún 6 hunda fyrir. Þessi hundur fannst einhverstaðar úti ásamt bróður sínum, mjög illa haldnir og vannærðir báðir. Þeir voru inn á dýraspítala í 10 daga, í ormahreinsun og fleiru og á drippi beint í æð. Bróðurinn hafði það ekki af, en þessi gerði það. Er bara 3 mánaða, en er víst mjög góður og stilltur hundur, þannig að við ákváðum að gefa honum séns. Það verður komið með hann til okkar á sunnudaginn. Það verður spennandi að sjá hvernig það fer........

Lyfjalaus

2007-05-29T07:14:00.001Z

Daisy er allt önnur núna eftir að hún kom úr meðferð. Dónald lætur hana alveg í friði núorðið. Höfðum miklar áhyggjur enda var hann alveg vitlaus af greddu útí hana. Charlene er hætt, sem betur fer. Búið að vera svo slæmt í kringum hana með allt hennar slúður sem hefur haft slæm áhrif á móralinn.

Við erum loksins búnir með lyfjakúrinn. 10 dagar án Smirru. Bói sagði að þetta væri lengsta sem hann hefði verið án hennar síðan hann varð fullorðinn (ef hann er þá orðinn það). Ég er líka búinn að vera að trappa niður gleðitöflurnar í langan tíma og er loksins orðinn alveg lyfjalaus. Þvílíkur léttir! Hafði miklar áhyggjur af því að fara á þessi lyf, en, þau hjálpuðu þegar ég þurfti á þem að halda. Alla vegna er ég ekki á neinu núna nema vítamínum og mér líður bara mjög vel. Erum að fara til De Rust á eftir að hitta Volga í 3 daga. Kominn tími á smá frí. Anna kemur til með að flytja inn í herbergið okkar með fjölskylduna sína og sjá um reksturinn á meðan

Bóa blogg

2007-05-22T05:37:00.000Z

VETUR-DRULLA OG RIGNING

Loksins, loksins er kominn “vetur”, snjór í fjöllum í gær og í dag , bara eins og heima í október. Allir arinneldarnir á og kós, kós. Þetta á nú betur við mig en h...... sumarhitinn hér sem ætlar allt að kæfa. Við erum að sigla inn í rólegri “síson” en erum samt með ágætis fyrirfram bókanir og veislur. Ressinn er hægt og bítandi að vinna sig upp, það sjáum við á veltunni og bókunum þar. Held m.a.s. að hann sé að standa undir sér án aðstoðar frá herbergjum !

Heilsa beggja er búinn að vera asskoti léleg síðustu 6 vikur, drulla og hiti ásamt slappleika og flökurleika hefur gert okkur lífið leitt. Loksins dreif Villi sig til læknis (fyrir okkur báða að sjálfsögðu, ekki fer ég ótilneyddur...) og fékk einhver súperlyf við þessu. Í fáum orðum sagt töflur sem hann lét mig taka, horfði athugull á mig gleypa 4 stórar töflur og sagði svo; “ Þú verður fárveikur ef þú drekkur áfengi með þessum lyfjum!”. Þetta er 14 daga kúr og núna eru 6 dagar liðnir án Smirru vinkonu minnar og 8 þar til ég hitti hana aftur.Þetta hefur í raun verið hið minnsta mál, spurning hvort henni verði boðið á hótelið aftur ? Heilsan er öll orðin eins og hún ætti að vera svo allt er nú gott um það að segja.

Það er búið að vera annríki hér í hádegismat undanfarið. BMW í S-Afríku er búið að vera að kynna nyjasta Bimmajeppan og valdi okkur til að kokka ofan í hátt í 100 S-Afríska blaðamenn sem var boðið að reynsluaka jeppana. Allt hefur gengið vel og þetta er ágætis kynning fyrir hótelið og Greyton.

Annars er bara tilhlökkun í brjósti fyrir veturinn hér, þetta er fallegasti tími ársins, fyrsta (af hundrað) páfuglablómið er opið, köllurnar í garðinum komnar í blóma og stjúpur bíða gróðursetningar í garðinum. Dónald, Deisý og Daffý eru hressar í bili, Dónald var reyndar með rosa stæla við Deisý á sunnudaginn var. Elti hana um allt, fjaðurreytti hana og reyndi að komast upp á hana. Hræðilegar nauðgunartilraunir beint fyrir framan nefið á okkur. Þetta endaði á að ég þurfti að hýsa Deisý í athvarfi fyir misnotaðar endur. Á mánudag var svo allt komið í fyrri horf, Dónald sá að sér og hefur látið hana í friði.

Jæja, nenni ekki meiru bloggi, Lof end líf jú., Guðmundur

Hent út á götuna......

2007-05-17T09:57:00.001Z

Mæðradagurinn var mjög annasamur hérna. Eiginlega bara brjálaður, u.þ.b. 80 manns í hádegismat hérna. Lentum í erfiðleikum með undirbúninginn vegna þess að ofninn okkar gaf upp öndina um morguninn. Bradley fékk þá snilldarhugmynd að fá lánaðan ofninn af Frímerkjahúsinu.

(Frímerkjahúsið (Posthouse) er búið að vera lokað á annað ár vegna þess að eigendurnir eru að skilja. Foreldrar Lisu (eiginkonan) eiga byggingarnar, Lisa á allt innbúið, en David (eiginmaðurinn) á réttinn til að reka hótelið og þau eru búin að eyða öllum þessum tíma í dómstólum með hverja kæruna á fætur annarri. David rak Frímerkjahúsið í nokkra mánuði með aðstoð Keith (pabbi hans Bradley). Það fór allt í vaskinn. Birgjarnir lokuðu á þau, hver á fætur öðrum vegna ógreiddra reikninga og á endanum lokaði lögreglan barnum vegna þess að vínveitingaleyfið hafði ekki verið endurnýjað. Þau reyndu að leiga út herbergi þangað til þvottavélin gaf upp öndina. Þá lokuðu þau hótelinu. Keith of fjölskylda hafa búið þar síðan og séð um viðhald)

Við höfum alltaf átt gott samstarf við David, Lisu og Keith og aðstoðað hvort annað, lánað mat, áfengi, húsgögn og fleira, þannig að við áttum nú ekki von á öðru en að þetta yrði í lagi. Bradley fór og fékk ofninn lánaðan og hann var ekki fyrr kominn með ofninn, en Lisa hringdi frekar æst út af ofninum. Hún sagði að einhver hefði séð Bradley taka ofninn og það væri ekki leyfilegt. Þetta væri dómsmál og það væri ekki leyfilegt að fjarlægja neitt úr Frímerkjahúsinu og ég hefði nú alla vegna getað haft samband við hana um leyfi. Ég baðst afsökunar, en ég hefði ekki haft hugmynd um að hún hefði eitthvað að gera með reksturinn, hélt það væri David sem hefði reksturinn og að Keith hefði lánað okkur ofninn. Hún sagði að hann hefði ekkert leyfi til þess og að hún myndi setja lögregluna í málið ef ofninum væri ekki skilað strax. Ég baðst afsökunar aftur og að sjálfsögðu myndi ég skila ofninum strax og sagði henni svo að vonandi gætum við átt gott samstarf í framtíðinni eins og við hefðum alltaf haft. Bað Bradley um að skila ofninum strax. Hann talaði við pabba sinn sem sagði að Lisa hefði ekkert með þetta að gera og við gætum haft ofninn. Ég sagðist ekki vilja lenda í útistöðum við þau og sendi hann með ofninn. Bradley sem er úrræðagóður, spurði þá hvort hann mætti ekki koma með þeirra prívat eldavél sem hann kom með stuttu seinna. Setti hana í samband og viti menn, hún virkaði ekki heldur. Kom í ljós að innstungan var biluð og eftir að hún hafði verið löguð virkaði ofninn okkar. Þvílíkur hasar í miðjum undirbúning fyrir mæðradag, allt út af bilaðri innstungu. Allt gekk nú vel samt.

Í fyrradag dró til tíðinda aftur. Lisa og nýji kærastinn hennar mættu á Frímerkjahúsið með lið mér sér og henti Keith og fjölskyldu út. Báru allt dótið þeirra út á götu. Keith hringdi í David sem sagði að Lísa hefði ekki leyfi til að gera þetta, en gat ekkert gert. Keith hringdi í lögregluna sem mætti, en hún gat ekkert gert heldur. Þetta var mjög harkalegt vegna þess að þau leyfðu þeim ekki einu sinn að pakka dótinu sínu sjálft. Við buðum þeim að koma og gista hjá okkur þangað til þau finndu sér húsnæði. Þeim tókst strax að koma öllu dótinu sínu í geymslu og fluttu inn hér í 3 herbergi.

Erum núna að taka þátt í kynningu á nýja BMW X5. Þeir koma hérna daglega með blaðamenn sem eru að reynsluaka bílinn og fá sér hádegismat. Þetta er næstum daglega á aðra viku.

Erum báðir búnir að vera hálflasnir í 6 vikur með ógleði, niðurgang og hitaköst. Erum búnir að prófa öll lyfin í apótekinu, en þau virka bara rétt á meðan maður tekur þau. Fór loksins til læknis í morgun og fékk sýklalyf og eitthvað fleira sem vonandi stoppar þetta fljótlega.

Charlene bað um fund með mér um daginn og vildi fá að vita hvers vegna við hefðum rekið Don, manninn hennar. Ég sagði henni að ég hefði sagt Don það, 3 mánaðar reynslutíminn var liðinn og okkur fannst þetta ekki vera að ganga, hann væri ruddalegur við staffið og ekki verið hluti af liðsheildinni og þar að auki væru afköstin lítil og garðurinn aldrei litið verr út. Hún sagði að það væri að ganga kjaftasaga um að hann hefði verið rekinn eftir að við komum að honum í einu herberginu okkar í samförum við einhverja konu.. (Djísus hvað kjaftasögur geta magnast) Ég hló og sagði að það væri alls ekki rétt. (sem betur fer hafði ég aldrei nefnt að hann hefði leitað á Margréti) Margrét hefur hins vegar sagt öllu staffinu frá því, nema Charlene.

Já, við erum lifandi...

2007-05-10T08:47:00.000Z

Hér hefur sorgin bankað á dyrnar aftur. Hallur Kristjánsson, sem var nánast uppeldisbróðir Bóa varð bráðkvaddur mjög óvænt. Allar systur Bóa eru á leiðinni til Danmerkur til að vera við útförina. Reyndum að fá flug fyrir Bóa en tókst ekki með svona litlum fyrirvara án þess að það kostaði formúgu, þannig að við sendum samúðarkveðju og blóm ásamt minningargrein í Moggan.

Hér hefur ýmislegt verið að gerast í staffamálum. Don, (bílstjóri/garðyrkjumaður) var búinn að fara í taugarnar á okkur lengi. Afköstin eftir hann í garðinum voru skelfilega lítil og hann virtist hreinlega hverfa annað slagið. Það var sama hvað maður leitaði að honum, hann var ósýnilegur. Svo var hann dónalegur við samstarfsfólk sitt og alls ekki hluti af liðsheildinni. Og ekki var hann góður bílstjóri. Ekkert þýddi að tala við hann vegna þess að við skyldum ekki enskuna hans og hann ekki okkar. Það sem gerði útslagið var að hann reyndi að kissa Margréti (aðstoðarkokk) og káfa á henni þegar hann var að keyra hana heim eitt kvöldið. Um leið og við heyrðum það rákum við hann samstundis. Hann var búinn að vera hérna í rúma 3 mánuði, sem var reynslutíminn og þess vegna gátum við látið hann fara.

Við erum búnir að ráða nýjan garðyrkjumann, Jakobus sem er pabbi hans Jocko. Hann var kominn á eftirlaun og hundleiddist að hanga heima. Maður með reynslu og er ekki að vinna vegna þess að hann vantar peninga, heldur vegna þess að hann langar til að vinna. Og viti menn, maður sér strax mun á garðinum.

Wibecke, Irmaline og Ann-Marie voru hér í rúma viku. Það var mjög gaman að hitta þær. Þvílíkir orkuboltar sem þessar kellur eru, 75 og 78 ára. Þær héldu okkur upp langt fram á kvöld. Það var ekki laust við að við vorum orðnir soldið útkeyrðir þegar þær fóru, enda erum við vanir að fara snemma aða sofa þegar lítið er að gera í miðri viku.

Það er annars búið að vera mikið að gera hérna. Páskahelgin var alveg brjálað að gera. Núna er vetur að koma og þá róast hérna. Það er búið að vera frekar hlýtt samt. Fór upp í 32°C í gær og niður í 7°C um nóttina. Núna sit ég hérna úti um 10 leitið um morguninn og það er rigning og um 15°C, sólin er að berjast við að komast í gegnum skýin og það lítur út fyrir að henni ætli að takast það. Má búast við hlýjum degi.........

Ps. Ása, þetta var ekki KuKluxKlan leikur. Þau voru öll með bundið fyrir augun og áttu að raða sér upp eftir hæð. Frá þeim minnsta til þess hæðsta. Mjög skemmtilegur leikur.

Sossa og co.

2007-04-16T07:50:00.001Z

Hér er búið að vera brjálað að gera. Páskahelgin var fullbókuð og svo höfðum við brúðkaup í ofan álag. Allt gekk nú samt mjög vel. Ég varð reyndar lasinn í nokkra daga með Gullfoss og Geysi.. Ég gat ekki unnið mikið, Bói var mjög góður við mig og leyfði mér að vera heima eins mikið og hægt var. Bói fékk svo sömu magakveisuna, en varð sem betur fer ekki eins slæmur og ég. Okkur er báðum batnað núna.

Sossa, Óli, Bjössi, Björk og Greg voru hjá okkur í 10 daga og á sama tíma kom Volga líka. Það var mjög gaman að hafa þau hérna. Voru nokkur sein kvöld þar sem við skemmtum okkur við píanóið. Sum kvöld endaði ég nú bara á því að afhenda þeim lyklana af hótelinu og bað þau um að loka þegar þau færu að sofa. Þau héldu hópefli fyrir allt staffið, elduðu góðan mat fyrir þau of svo var farið í leiki. Þetta var mjög skemmtilegt og staffinu fannst frábært að þau skyldu gera þetta fyrir þau.

Hér var síma sambandslaust í 2 daga rétt fyrir helgina. Telkom (Síminn) sagði að einhver hefði stolið kabalnum og þau væru að bíða eftir nýjum. Djísus, ég var brjálaður of hringdi í þau lon og don þangað til loksins þeir gerðu við þetta. Ömurlegt að vera án síma og það rétt fyrir helgi þegar bókanir hrinja inn. Vorum með einungis eitt herbergi alla helgina út af þessu.

Charlene skipti um skoðun og ákvað að hætta við að hætta. Louna varð brjáluð, vegna þess að hún vildi að dóttir hennar fengi starfið hennar og Bói var hálfpartinn búinn að lofa henni því. Dóttirin var aðeins of ör og sagði upp starfinu sem hún var í og er því atvinnulaus núna. Þetta hefur nú jafnað sig núna og allt fallið í ljúfa löð. Don var stoppaður af lögreglunni núna í morgun og þá kom í ljós að hann hafði ekki endurnýjað ökuskírteinið sitt og því má hann ekki keyra fyrr en hann er búinn að endurnýja það. Þannið að nú hefst aksturinn aftur hjá okkur. Hlakka ekki til, enda hefur það létt þvílíkt á okkur að hafa bílstjóra.

Nú eru komnir góðir gestir til okkar aftur, Wibecke frá Noregi með mömmu sína (75 ára) og vinkonu hennar (78 ára). Þær verða hjá okkur í viku. Ekkert smá hressar kellur þrátt fyrir aldurinn. Wibecke er gömul vinkona Bóa og rak hárgreiðslustofuna sína við hliðina á blómabúðinni hans Bóa í Oslo. (Stebbi, hún segir mér að hún klippi þig reglulega!) Lítill heimur, ha.....

2007-04-16T07:44:00.000Z

Þetta var mjög skemmtilegt hópefli

2007-04-16T07:35:00.000Z

Hópefli

2007-04-16T07:29:00.000Z

Óli, Bjössi, Greg, Björk, Sossa, Volga og bakið á mér.

2007-04-16T07:24:00.000Z

Greg og Bjössi

2007-04-16T07:15:00.000Z

Sossa og Óli að syngja

2007-04-16T07:05:00.000Z

Óli, Bjössi og Björk að glamra á píanóið

Rólegt að gera

2007-03-29T07:46:00.001Z

Charlene, sem hefur verið ein af þeim allra verstu í slúðrinu kom með uppsagnarbréf. Sagðist ekki getað höndlað allt þetta slúður lengur. Við báðum hana um að hugsa sig aðeins um, sem hún og gerði. Hún kom tveim dögum seinna og sagðist vera ákveðin í að hætta. Gott og vel, það er hennar réttur. Það verður ekki ráðið í staðinn fyrir hana.

Við fórum í réttarsalinn í gær útaf NFH (Nágrönnum frá helvíti). Hann mætti ekki og því verður gefin út handtökuskipun á hann. Hann verður sem sagt handtekinn og settur í fangelsi fram að næstu réttarhöldum. Gott á hann!

Það hefur verið undarlega rólegt hérna seinustu viku.. Bói hefur verið með veðmál með staffinu hvað það koma mörg borð í mat. Ég tapa alltaf enda er ég bjartýnismaður og ekki fullur af neikvæðni og því giska ég alltaf á of mörg borð. Þetta hefur nú heldur betur verið mikil skemmtun og mikið hlegið yfir þessu.

Í dag koma Björk (dóttir Sossu) og Greg kærastinn hennar og á morgun koma Sossa, Óli og co. Það verður gaman að fá þau hingað í heimsókn. Þau koma til með að vera hjá okkur í ca 10 daga.

Setti inn nokkrar myndir af herbergjunum sem við erum búin að vera gera upp. Hvernig líst ykkur á?

Herbergi 12 eftir breytingarnar

2007-03-29T07:41:00.000Z

Herbergi 12 eftir breytingarnar

2007-03-29T07:33:00.000Z

Herbergi 8 eftir breytingarnar

2007-03-29T06:47:00.000Z

Þessi sófi var upplitaður og blettóttur, þannig að Hófý bara máluðum hann í sama lit og herbergið. Ekki slæmt......

Herbergi 8 eftir breytingarnar

2007-03-29T06:41:00.000Z

Herbergi 8 eftir breytingarnar

2007-03-29T06:35:00.000Z

Herbergi 8 eftir breytingarnar

2007-03-29T06:29:00.000Z

Já bara verið að kvarta........

2007-03-23T08:23:00.000Z

Heimalingurinn er farinn (Hófý). Það var mjög gott að hafa hana hérna. Tókum nokkur herbergi í gegn meðan hún var hérna. Set myndir inn fljótlega svo þið getið dáðst af þessum afrekum okkar. Sossa er að koma með fjölskylduna sína um mánaðarmótin, þannig að það er “never a dull moment”.

Það hefur ýmislegt verið í gangi í staffamálum. Karen er hætt og það er kominn nýr kokkur, Ruwyda. Ung stelpa sem hefur ekki mikla reynslu, en er áköf að læra. Hún þarf mikinn stuðning, þannig að ég er eins mikið og ég get með henni í eldhúsinu og svo er restin af eldhús staffinu að styðja hana Held hún eigi eftir að koma til.

Charlene kom út um daginn með áhyggjur af Loana. Loana hafði fengið sendibréf frá Hilca-Ann, dóttur sinni sem hefur verið í námi í Cape Town, þar sem hún sagði mömmu sinni að hún hefði ekki verið í námi. Charlene vildi að Bói ræddi þetta við Loana vegna þess að hún væri og feimin til að ræða þetta við Bóa. Bói talaði við Loana og það kom í ljós að Hilca-Ann hafði nú bara fallið á einu prófi og þyrfti að taka allt árið upp aftur. Það var nú allt of sumt. Höfum við ekki flest fallið á einhverju prófi? Alla vegna ég...... Hilca-Ann kom og vann hjá okkur í nokkrar vikur og hætti svo um leið og Karen til að halda áfram með námið sitt. Við héldum smá veislu til að kveðja þær báðar.

Við höfum átt soldið i erfiðleikum með suma þjónana okkar sem hanga alltof mikið inn í eldhúsi. Það var sama hversu oft við rákum þær út eldhúsinu og ræddum um þetta. Alltaf skyldu þær finnast inn í eldhúsi og við enduðum í því að taka á móti gestum og leita svo að þeim og finna þær inn í eldhúsi. Við enduðum á að setja upp stigagjöf á töflu inn í eldhúsi og bjóða verðlaun fyrir þá sem fengi fæst stig. Það virðist hafa leist þetta vandamál í bili alla vegna. Er á meðan er....

Hér höfum við líka verið að fást við slúður. Hefur verið ansi slæmt og hefur haft slæm áhrif á liðsheildina. Bói hefur átt alvarleg samtöl við þá sem hafa verið verstir í þessu slúðri og skrifaði svo upp á töflu staðreyndir um það sem verið var að slúðra um og hótaði alverlegum afleiðingum ef þessu færi ekki að linna. Það féll allt í ljúfa löð strax. Staffið okkar er stundum eins og börn sem þarf að rasskella annað slagið til þess að fá þau til þess að haga sér.

Kveðju partyið

2007-03-23T08:17:00.000Z

Hilca-Ann og Karen að skera tertuna.

Ugla

2007-03-22T09:33:00.000Z

Þessi vinkona býr í trjánum hérna.

Góðir gestir

2007-03-22T09:23:00.000Z

Hér komu gamlir vinir í heimsókn um daginn. Össur Kristinsson og konan has Björg Rafnar. Frá vinstri, Bjarni, Hófý, Bói, Pétur, Björg, ég og Össur. Þau stoppuðu nú reyndar bara í hádegismat, en það er samt alltaf gaman að hitta gamla vini.

Loksins og mikið var......

2007-03-04T07:12:00.000Z

Fyrirgefið hvað ég hef verið lélegur að blogga. Búið að vera mikið að gera og svo er hún Hófý búin að vera hjá okkur núna á þriðju viku. Búið að vera yndislegt að hafa hana hérna. Við erum búin að vera að gera ýmislegt saman. Fórum upp til De Rust að heimsækja Volgu. Gistum þar í 3 nætur og skemmtum okkur mjög vel. Volga er búin að koma sér ágætlega fyrir. Heilsan er ekki góð á henni frekar en fyrri daginn, en hún lítur nú samt vel út og virðist hafa það bara ágætt miðað við allt.

Við Hófý erum búin að vera að endurgera eitt herbergið hérna. Skipt um allt á baðinu og flísalagt. Svo var herbergið náttúrulega málað upp á nýtt og húsgögnum og nýjum skrautmunum komið fyrir þannig að herbergið er stórglæsilegt núna. Er mjög stoltur af árangrinum. Erum byrjuð að skipuleggja tvö önnur herbergi sem fá sömu meðferð. Alltaf gaman að gera fallega hluti.

Svo fórum við til Cape Town á ráðstefnum sem útflutningsráð Íslands stóð fyrir. Þar hitti ég gamlan vinnuveitanda minn, hann Össur og konuna hans, Björg. Það var óvænt og ánægjulegt. Svo hittum við sendiherra (á það ekki að vera sendifrú?) Sigríði Dúnu og Friðrik, og Valgerði Sverrisdóttur og manninn hennar ásamt fullt af öðrum góðum löndum.

Sigurbjörg Björgvinsdóttir, gömul vinkona mín úr ITC var á ferðinni hérna með Önnu Þrúði (fyrrverandi formaður Rauða Krossins) ásamt Hansínu Ástu Björgvinsdóttur (líka fyrrverandi ITC) og Álfhildi Hallgrímsdóttur. Anna Þrúður er búin að vera að vinna að verkefni hérna í Bloemfontain og var að fylgja því eftir. Ég náttúrlega brunaði til CT til þess að hitta þær. Alltaf gaman að hitta gamla og góða vini.

Karen kokkur er að hætta (kannski) hún virðist vera að skilja loksins við Maríus og það er eitthvað óvissuástand á henni í augnablikinu. Það kemur bara í ljós. Mark sem kom hingað og spurði okkur um hana og upplýsti okkur um að hún hefði sagt upp og þar sem hann vildi ekki vera að “stela” starfsfólki frá öðrum ressum, var nú ekki alveg heiðarlegur. Það kom í ljóst að hann var búinn að ræða við Charlene og hafði meira að segja bankað upp á hjá Louna til að bjóða þeim vinnu. Við urðum brjálaðir þegar við fréttum þetta og strunsuðum beint á Barnards til að segja honum til syndanna. Hittum hann fyrir utan Zippy’s og þökkuðum honum fyrir “heiðarleikan” hans, sögðum ekki vilja meira af hans “heiðarleika”, vissum að hann var búinn að reyna að stela fleira starfsfólki frá okkur og héðan í frá væri hann ekki velkomin á hótelið okkar, Good bye.

Það hafa verið meiri vatnsvandamál hérna. Einhver er að vinna skemmdarverk hjá okkur. Fyrst var það þessi krani sem enginn vissi um, svo hefur einhver skrúfað vatnsfylterin af og troðið tusku upp í rörin sem ferðaðist eftir leiðslunum þangað til hún festist og stíflaði allt. Það tók 2 pípara heilan dag að finna þetta og þeir fullyrða að þetta sé hreint og klárt skemmdarverk. Veit ekki hver eða hversvegna. Vona bara að það gerist ekkert meira svona lagað.

Nú er að koma að lokum heimsóknar Hófý til okkar. Hún stefnir í að fara heim á miðvikudaginn. Við erum að spá í að fara til CT og lyfta okkur aðeins upp með henni áður en hún fer. Svo eru nú fleiri góðir landar á leiðinni. Sossa er að koma með fjölskylduna sína í lok mars. Alltaf gaman að hafa hana hérna. Svo eru fleiri og fleiri á leiðinni og kem að því seinna.........

hún á ammæli í dag - hún á ammæli í dag

2007-02-12T05:50:00.000Z

Til hamingju með 25 árin elsku Lóvísa. Héðan senda Pabbi, Stjúpi og allir á GL bestu kveðjur.

3D

2007-02-10T07:25:00.000Z

Eru þær ekki sætar, Donald, Daisy og Daffy?

Fastagestur datt af snúrunni......

2007-02-10T07:24:00.000Z

Við höfum haft fastagest, Húbert frá miðjum desember. Hann dettur inn um dyrnar á morgnanna um leið og við opnum og drekkur rauðvín í flöskuvís. Hann gerði þetta líka í hittifyrra frá miðjum desember fram undir lok janúar, fór svo á snúruna. Hann gerir nú engum neinn harm, enda er hann mjög þögull og situr bara einsamall og þambar rauðvínið og slagar svo út um tíuleitið. Þjónarnir okkar hafa verið góðar við hann og hvatt hann til að borða líka sem hann byrjaði að gera. Það þýðir reyndar að hann getur drukkið meira. Hann er farinn að borða morgunmat og jafnvel hádegismat líka. Þá situr hann hérna frá 8 á morgnanna frum undir hádegi. Stundum kemur hann líka síðdegis og situr þá í 2-3 tíma. Fyrst þegar hann byrjaði að koma var hann oft ill lyktandi og í óhreinum fötum og almennt illa til hafður. Bói hafði orð við hann og núna er hann þokkalega hreinn alltaf. Húbert var orðinn frekar illa á sig kominn um lok janúar og slagaði illa út. Datt meira að segja og braut gleraugun sín. Hann fór í meðferð fyrir viku síðan, en hefur greinilega dottið af snúrunni, vegna þess að hann er kominn aftur. Grey kallinn........

Hér er búið að vera brjálæðislega heitt, fór upp í 44°C . Það er erfitt að þola þennan hita. Maður er löðrandi sveittur allan daginn og svo hefur maður enga matarlyst. Líkamlega vinna er þannig að maður er bara dauðuppgefinn strax. Það reyndar kólnaði í fyrradag og byrjaði að rigna. Datt niður í 14°C. Það er æðislegt að fá þessa rigningu vegna þess að það hefur ekki komið dropi úr lofti síðan í byrjun desember. Allt að þorna og svo er vatnsskömmtun og bannað að nota kranavatn til að vökva. Við höfum nú samt stolist til þess vegna þess að garðurinn verður að eyðimörk í þessum hita á nó tæm. Vatnsástandið er búið að vera svo slæmt að það hefur ekki verið nægur þrýstingur á vatninu fyrir sum herbergin til þess að fara í sturtu. Við fengum menn frá bæjarfélaginu til að skoða þetta og það kom í ljós að einhver hafði fiktað í krana hjá okkur sem truflaði þrýstinginn á vatninu. Það var auðleyst og núna er nægur þrýstingur.

Karen kokkur bað um að fá leyfi í 3 mánuði vegna þess að hana langaði til þess að fá meiri þjálfun á einhverjum veitingastað í Cape Town. Við enduðum með því að bjóða henni leyfi í einn mánuð. Svo varð hún veik. Týpískt hún, verður alltaf veik þegar hún er að gera eitthvað af sér. Hún hafði talað við Mark á Barnards hóteli (samkeppnisaðili okkar) og beðið um vinnu. Hann kom til að fá það staðfest að hún hefði sagt upp hjá okkur og myndi hætta um miðjan þennan mánuð. Við sögðum honum að við kæmum nú af fjöllum með þetta og þetta væri ekki í samráði við það sem við hefðum rætt við hana. Bói átti fund með Karen í gær og spurði hana hvað væri eiginlega í gangi. Hún sagðist hafa talað við mig og sagt upp munnlega frá og með miðjum þessum mánuði. Djöv... lygalaupur. Hún hefur ekkert talað við mig um þetta, enda sér Bói um starfsmannamálin. Hún er ótrúleg að þora að ljúga svona, en kemur ekkert á óvart. Við komum til með að hafa annan fund með henni á mánudaginn, til að koma hlutum á hreint og ef hún vill hætta, þá hún um það, en hún mun þurfa að vinna út uppsagnarfrestinn og segja upp skriflega. Þetta setur okkur í smá vandamál með eldhúsið, en koma tímar, koma ráð.

Leitt að heyra Jóhanna mín með Þrumu. Sendum okkar samúðarkveðjur.

Heitt - heitt.........

2007-01-28T08:43:00.000Z

3D (3 ducks) hafa það gott. Búnar að vera að kynnast garðinum okkar. Eru að verða frakkari og frakkari og við bíðum bara eftir að þær fari inn í eldhús að heimta mat. Loana er sannfærð um að þær eigi eftir að gera það. Staffið elskar þær og líta til þeirra þegar þau koma á morgnanna og reyndar oft á dag. Þegar maður kemur á morgnanna að opna kvaka, nei þær öskra á mann, “opnið, opnið, opnið”. Þegar búið er að dúka útiborðin, gefa fuglunum og fiskunum að borða og opna framdyrnar, þá hleypi ég þeim út og þær næstum því fljúga á mann, þeim liggur svo mikið á að komast út. Það er skylti fyrir utan hótelið sem segir: “GL hefur eignast nýja íbúa. Endurnar Daisy, Daff og Donald Duck. Vinsamlega hafið hundana ykkar í bandi”. Fólki hefur fundist þetta mjög fyndið en tekur nú samt tillit. 3D’s eru svo reknar inn í húsið þeirra á kvöldin og eins þegar það eru tónleikar í garðinum. Við höfum nú ekki miklar áhyggjur af fuglaflensunni, Systir Sigurjón. Það eru 32 tegundir af fuglum í garðinum okkar og við verðum bara að vona að enginn þeirra sé með þessa hræðilegur flensu sem heldur Pálínu og Hebbu frá Tjörninni.

Volga hringdi í gær. Hefur það pokkalegt. Búnir að vera alltof margir gestir og svo er magasárið að hrjá hana. Hún átti að fara í aðgerð en er nú komin á lyf sem eru eitthvað að slá á þetta. Jenny er farin að koma hingað annað slagið. Hún segir að ef Múhammeð komi ekki til hennar, þá verði fjallið að koma til okkar. Reyndar var það hún sem gaf Bóa 3D í jólagjöf, þannig að hún segist nú aðalega vera að fylgjast með því að þær hafi það gott. Það er skylda hennar sem guðmóður þeirra. Hún hefur það annars bara þokkalegt, ónýt hné að hrjá hana, á erfitt með að standa upp og ganga, en er að forðast að fara í aðgerð að fá ný hné. Hún nýtur samt lífins og okkur finnst alltaf gaman að hitta hana. Við erum reyndar alltof latir að heimsækja hana. Lífið okkar virðist vera einungis hérna í garðinum okkar og að taka á móti gestum og sinna þeim.

Hér er búið að vera hræðilega heitt, fór upp í 44° í fyrradag. Hitinn fer mjög illa í mig og gerir mig lasinn. Er búinn að vera með magakveisu og æli á morgnanna. Það skyldi þó aldrei vera að maður sé orðinn óléttur!. Það er komin skömmtun á vatni og nú megum við ekki þvo bílana okkar eða vökva garðinn. Grasið brennur upp á örfáum dögum ef við vökvum ekki, þannig að við bara stelumst til þess snemma á morgnanna.....

Nýjir íbúar á hótelinu

2007-01-24T13:41:00.000Z

Bói fékk 3 ali endur gefnar frá Jenný sem jólagjöf. Jöcko er búinn að byggja hús fyrir þær og þær fluttu inn fyrir tæpri viku. Búið að vera haldið inni þangað til þær venjast nýju umhverfi, en var sleppt út í dag. Það hefur verið mikil tilhlökkun í Bóa útaf þessum öndum. Þær voru skírðar Daffie, Daisy og Donald Duck. Þeim líkar greinilega mjög vel hérna. Eru búnar að vera að skoða garðinn í allan dag, ekki mikið verið í tjörninni og ekki enn étið gullfiskana okkar, sem er gott. Eru mest að skoða alla hina fuglana í dag, þ.e. dúfurnar, vefarna, Cape Whiteeye og Sundbirds. Hafa haldið dúfunum til friðs. Þær eru alltaf að slást útaf matnum sem við gefum þeim. Jocko og Don eru byrjaðir að mála veröndina, enda kominn tími til.